استقلال بلژیک

جام جم آنلاین: 176 سال پیش در روز 4 اکتبر سال 1830 میلادی یک دولت موقت که پس از قیام مردم بلژیک علیه هلندی ها تاسیس شده بود ، استقلال بلژیک را اعلام کرد.

کد خبر: ۱۱۲۰۸۸

در جریان کنگره وین در سال های 1814 و 1815 میلادی ، بریتانیا اتحاد بلژیک به هلند را تحمیل کرده بود.
پس از سقوط ناپلئون اول ، امپراتور فرانسه ، بریتانیا امیدوار بود ایجاد این کشور حایل بتواند مانع فرانسه برای از سرگیری فتح اروپا شود.

اما بلژیکی ها در این پادشاهی جدید هلند بی وقفه شکایت می کردند که با آنها به عنوان شهروندان درجه دوم رفتار می شود در حالیکه جمعیت بلژیکی ها 3.5 میلیون نفر و جمعیت هلندی ها 3 میلیون نفر بود.
در واقع پس از 250 سال از تجزیه 17 سرزمین امپراتوری شارل کن و فیلیپ دوم هابسبورگ ، بلژیکی ها جندان احساس صمیمیت با پسرعموهای شمالی هلندی خود نمی کردند.

بلژیکی ها کاتولیک مذهب بوده و خود را از هلندی ها که اکثریت آنها پروتستان کالوینیست بودند ، متفاوت می دانستند.
طبقه بورژوا بلژیک به زبان فرانسه صحبت می کرد و نگاهش به سوی پاریس بود.

حالیکه هلندی ها به زبان سرزمین خود سخن گفته و به دلیل تاجرپیشه بودن دیدگانشان به دریاها دوخته شده بود و در جمع آوری ثروت از طریق تجارت دریایی ادویه تردید نمی کردند.
پس از برکناری شارل دهم پادشاه فرانسه و به قدرت رسیدن لویی فیلیپ اول ، امید استقلال در قلب های بلژیکی های طرفدار خودمختاری و استقلال از هلند زنده شد.
در شب 25 اوت سال 1830 میلادی تئاتر دولامونه شهر بروکسل نمایش اپرای «دختر لال از پورتیچی» را روی صحنه می برد و این اپرا روایت قیام مردم ناپل علیه یک حاکم زورگوی تحمیلی بود. تماشاچیان به هیجان آمده و شعارهای میهن پرستانه سر می دهند.

هیجان عمومی به اندازه ای بود که پس از خروج از سالن تئاتر شورش هایی در شهر بروکسل رخ می دهند.
نمایندگان طبقه بورژوازی در عمارت شهرداری گرد می آیند و تصمیم می گیرند بدون فوت وقت یک نیروی گارد تشکیل دهند.

آنها یک پرچم سه رنگ سیاه ، زرد و سرخ را به عنوان نشانه منطقه بروکسل برای خود انتخاب می کنند.
قیام کنندگان خواستار «جدایی اداری» بلژیک از پادشاهی گیوم اول هلندی می شوند.
گیوم اول به پیشنهادهای قیام کنندگان توجه نشان نمی دهد. در ایالت والونی فرانسه زبان شورش در می گیرد مردم شهر لیژ و بسیاری از شهرهای کارگری قیام می کنند.به زودی قیام سراسر بلژیک را دربرمی گیرد.

گیوم اول پادشاه هلند و بلژیک به پرنس فردریک دستور می دهد با لشکر آنورس به سوی بروکسل حرکت کند.
در روز 20 سپتامبر در شهر بروکسل مردم سلاح به دست گرفته و در شهر سنگربندی می کنند.

لشکر آنورس به فرماندهی پرنس فردریک در پارک بروکسل با قیام کنندگان مصاف می دهد.
سرانجام در روز 26 سپتامبر گیوم اول دستور عقب نشینی لشکر آنورس را صادر می کند.
در روز 27 سپتامبر سال 1830 میلادی مجلس اتاژنرو لاهه «جدایی اداری» بلژیک را تصویب می کند اما این تصمیم بسیار دیر اتخاذ شده بود و دولت موقتی که در جریان قیام تشکیل شده بود این مصوبه را رد می کند.
دولت موقت در روز 4 اکتبر سال 1830 میلادی استقلال بلژیک را اعلام می کند و یک هفته بعد ، یک کنگره ملی را برای تدوین یک قانون اساسی برای این کشور جدید تشکیل می دهد.

به این ترتیب ، در روز 4 اکتبر سال 1830 میلادی یک دولت موقت که پس از قیام مردم بلژیک علیه پادشاهی هلند ایجاد شده بود ، استقلال بلژیک را اعلام می کند.
در روز 4 نوامبر سال 1830 میلادی بریتانیا ، اتریش ، پروس ، فرانسه و روسیه به درخواست گیوم اول پادشاه هلند در لندن گرد می آیند.
پس از مجادلات طولانی و با دخالت موثر لرد هنری پالمرستون وزیرخارجه بریتانیا کنفرانس قدرت های بزرگ در مقابل عمل انجام شده تسلیم می شوند و در روز 20 دسامبر سال 1830 جدایی بلژیک از پادشاهی متحد هلند را به رسمیت می شناسند.
چند ماه بعد ، مجلس موسسان بلژیک تصمیم می گیرد برای تحکیم مشروعیت این کشور جدید یک پادشاه را انتخاب کند.
لئوپولد پرنس ساکس - کوبورگ - گوتا که از حمایت بریتانیا برخوردار بود و به دلیل ازدواج با لوییز دورلئان یکی از دختران لویی فیلیپ اول پادشاه فرانسه ، پاریس نیز با او موافق بود با نام لئوپولد اول پادشاه بلژیک می شود.
لئوپولد اول در روز 21 ژوییه سال 1831 میلادی در مقابل مجلس موسسان سوگند خورده و رسما بر تخت سلطنت بلژیک می نشیند. بازماندگانش هنوز بر تخت سلطنت بلژیک تکیه زده اند.