حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مایه الهام زنان آفریقایی
جام جم آنلاین: اولین زن آفریقایی که جایزه نوبل صلح را برد به بی بی سی گفت برای دادن امید به
دیگران شرح حال خود را نوشته است.
وانگاری ماتای ، گفت همیشه درباره گذشته اش و این که چه چیز باعث شد به حمایت از محیطزیست برخیزد از او می پرسند به این دلیل تصمیم گرفت خاطراتش را بنویسد.
او می گوید فعال بودن او باعث شد از روزهای سیاه زندان به شهرت جهانی برسد.
او گفت : حتی جوانان ، که از خانواده های بسیار فقیر هستند مثل من، می توانند احساس کنند آنان هم می تواند کاری بکنند. انسان باید از هر فرصتی که پیش می آید استفاده کند.
ماتای گفت جدایی از شوهرش دردناکترین تجربه زندگی شخصی او بود اما زندانی شدن در زمان ریاست جمهوری دانیل آراپ مویی نیز بسیار سخت بود.
وی گفت : بچه های کوچک داشتم و نمی دانستم واکنش آنان چیست. آنان آنقدر بزرگ بودند که بفهمند مادر زندانی شده اما آنقدر سن نداشتند که بفهمند چرا.
او از شرایط بد زندان ، نمور بودن ، تاریکی ، زیادی زندانیان ، کثیف و بد بو بودن آن ، بی آبی و حتی نداشتن جا برای نشستن حرف می زند و بعد که با 4 زن به یک سلول امنیتی منتقل شدند که یک یونیفورم ، کاسه ای به جای توالت و یک پتو به آنان دادند.
او وقتی در سال 1989 با ساختمان سازی در یک فضای سبز پایتخت مخالفت کرد، یکی از نمایندگان پارلمان در پارلمان این کشور ضمن حمله به او گفت چون این زن با شوهرش اختلاف دارد شایسته احترام نیست و نباید او را جدی گرفت.
او در جنبش کمربند سبز، عده ای را گرد آورده که برای مبارزه با بیابان زایی و نابودی جنگل ها مدام در حال کاشت درخت در مناطق مختلف کشورشان هستند.
او گفت درد و رنج دعوت نمی شوند اما به این دلیل می آیند که شما آن مسیر را انتخاب کرده اید. زندگی یک سفر است گاهی دل انگیز و گاهی دردناک اما مهم این است که از آن به بهترین شکل استفاده کنید و این کاری است که من سعی کردم انجام بدهم.
کمیته اهدای جایزه نوبل صلح وی را چنین توصیف کرد: منبع الهام برای همه کسانی که در آفریقا برای توسعه ، دموکراسی و صلح پایدار می جنگند.
مبارزه او برای ایجاد فضای سبز که از سال 1977 آغاز شد با بسیج زنان فقیر برای کاشتن حدود30 میلیون درخت الگویی در کشورهای دیگر بوده است. او درسال 2001 نماینده پارلمان و در سال 2003 معاون وزیر محیط زیست شد.
گفت و گو
