حریق بزرگ مسکو
جام جم آنلاین: 194 سال پیش در روز 15 سپتامبر سال 1812 میلادی چندین حریق گسترده بخش هایی از شهر مسکو را دربر می گیرند.
دستور افروختن حریق را کنت رستو پشین حاکم مسکو صادر کرده بود تا از مستقر شدن ارتش بزرگ ناپلئون امپراتور فرانسه در این شهر جلوگیری کند.
این تاکتیک نظامی مارشال کوتوزف فرمانده ارتش روسیه تزاری بود تا امکان تدارکات را از ارتش ناپلئون سلب کند.
کوتوزوف از مصاف مستقیم با ناپلئون خودداری کرده و برای محروم کردن لشکر عظیم ناپلئون از تدارکات تمام روستاها دهکده ها و کشتزارهایی که در مسیر ارتش او بودند را تخلیه و تخریب می کرد.
ناپلئون با نادیده گرفتن واقعیت های آب و هوایی و جغرافیایی روسیه مرتکب اشتباهات متوالی وجبران ناپذیر شد.
سرانجام در روز 7 سپتامبر سال 1812 در حاشیه رودخانه مسکووا در نزدیکی روستای بورودینو دو ارتش به مصاف پرداختند.
در پایان روز شجاعت متحدان باواریایی و ساکسون مانع از شکست قطعی ناپلئون می شود.
او می خواست گارد امپراتوری را برای ادامه پیشروی در روسیه دست نخورده حفظ کند در نتیجه از این جنگ یک نتیجه قطعی حاصل نمی شود و ارتش روسیه کماکان منسجم باقی می ماند.
سربازان مارشال کوتوزوف قبل از رسیدن ناپلئون به مسکو کلیه ساکنان شهر را تخلیه کرده و آنها را به جنگل های پیرامون شهر منتقل می کنند.
در روز 14 سپتامبر سال 1812 میلادی ناپلئون و ارتش 500 هزار نفری اش پس از پیمودن یک مسیر سخت و طولانی وارد مسکو می شوند اما با شهری خالی از سکنه مواجه می گردند.
سربازان ناپلئون پس از ورود به مسکو دست به غارت شهر می زنند اما از همان فردای ورود خود به مسکو ناگزیر می شوند با آتش سوزی های بسیاری که نقاط مختلف شهر را دربر گرفته بودند ، مقابله کنند.
دامنه آتش در مسکو که ساختمان هایش از چوب بودند به سرعت گسترش می یابد و شهر مدت 5 روز در آتش می سوزد وزش بادهای شدید نیز به گسترش آتش کمک می کند.
در روز 18 سپتامبر بارش باران تا اندازه ای از شدت حریق می کاهد و سرانجام در 20 سپتامبر آتش خاموش می شود. از مجموع 9300 خانه و 800 کاخ و اقامتگاه باشکوه فقط حدود 2000 خانه سالم باقی می مانند.
ویرانه های مسکو مکان مناسبی برای سپری کردن زمستان طاقت فرسای روسیه نبود و ناپلئون و سپاه عظیمش ناگزیر می شوند از همان راهی که آمده بودند ، بازگردند.
به زودی زمستان فرا می رسد ، مارشال کوتوزف مسیر بازگشت ناپلئون را با نیروهایش مسدود می کند.
به این ترتیب ، در روز 15 سپتامبر سال 1812 میلادی یک روز پس از ورود ارتش ناپلئون به شهر مسکو حریق های عمدی توسط زندانیان روسی که آزاد شده بودند به دستور حاکم مسکو ایجاد می شوند و بخش های مختلف شهر را در برمی گیرند.
به زودی بخش اعظم مسکو در حریق سوخته و به ویرانه تبدیل می شود.
ناپلئون و ارتش عظیمش دیگر قادر به ماندن در شهر نیستند و باید علی رغم فرا رسیدن زمستان وحشتناک روسیه خاک این کشور را به سرعت ترک کنند.
این سرآغاز زوال و شکست های ناپلئون بود که سرانجام منجر به سرنگونی او شد.
بهرام افتخاری
گفت و گو
