در این تحقیق بی نظیر از جنین موشی که تنها چند روز داشت استفاده شد. این سلولها را در محیط آزمایشگاه رشپد دادند. سپس با استفاده از یک دستگاه ویژه ، شماری از سلولهای پایه تفکیک و ساخت اسپرم آغاز شد. برای انجام این تحقیق از موشهای آزمایشگاهی استفاده شد که منجر به تولید هفت بچه موش شده و تنها یکی ازموشها از بین رفته است.
با این حال ، الگوی رشد موشها عادی نبود و آنها مشکلات مختلفی از جمله مشکلات تنفسی داشتند. در کنار نگرانی در مورد ایمن بودن این روش ، جنبه اخلاقی استفاده از سلولهای پایه جنینی برای تولید اسپرم نیز مطرح شده است. در این روش اسپرم های ابتدایی به اسپرم های بالغ تبدیل و سپس به تخمک موش ماده تزریق شدند.
تخمک های بارورشده رشد کردند و با موفقیت به رحم موش ماده پیوند زده شدند. نتیجه این پیوند هفت بچه موش بوده است. به این ترتیب در آینده ای نزدیک می توان سلولهای پایه در بیضه مردان عقیم را با جراحی ساده جدا کرده و در شرایط آزمایشگاهی پرورش داد و پس از آن دوباره به بیضه پیوند زد تا اسپرم تولید کند. این کار جزو اولین قدمهای گروه پروفسور نیریان در نمونه استانی مورد بررسی خواهد بود و آنها امیدوار هستند که این کار در 5سال آینده به نتیجه مطلوب برسد. به طور کلی هدف اصلی و مهم آن است که کارهای انجام شده روی موشهای آزمایشگاهی ، روی انسان هم شروع شود و پیش بینی می شود که تا 10 سال آینده بیشتر مشکلات ناباروری مردان با کمک این روش درمان شوند. با درک بهتر این فرآیند حتی می توان برای درمان دیگر عارضه ها و مشکلات هم از این تکنیک استفاده کرد و در واقع این تحقیق بویژه از آنجا مهم تلقی می شود که سلولهای بنیادی دارای این ظرفیت و توانایی هستند که از آنها در تولید هرگونه بافتی در بدن استفاده شود.
نتیجه این تحقیق که توسط گروه تحقیق دکتر نیریان در آلمان صورت گرفته در نشریه علمی Development Cell به چاپ رسیده است. پروفسور نیریان امیدوار است این کار بتواند گام بزرگی در درمان ناباروری در تمام دنیا محسوب شود و در این میان با گرمی از همکاری های موسسات ایرانی مرتبط با سلولهای بنیادی استقبال می کند.