حس امنیت در یک اتاقک

رشد جمعیت به همراه روند رو به گسترش شهرنشینی باعث شده است شهرهای ما روز به روز بیشتر از گذشته قد بکشند. اما اولین چیزی که با دیدن ساختمان های کوتاه و بلند شهرمان به ذهن می رسد
کد خبر: ۱۰۷۶۰۰
، آن است که اگر زلزله اتفاق بیفتد، چه فاجعه ای رخ می دهد. اگرچه حرفها و بحثهای مختلفی درخصوص مقاوم سازی مطرح بوده است ، اما واقعا هیچ اطمینانی بر صحت اجرای آنها وجود ندارد. ضمن آن که تنها مقاوم کردن مطرح نیست ، چرا که بسیاری از بخشها، تجهیزات و وسایل به کار رفته در ساختمان ها هم جزو خطرناک ترین و ناامن ترین موارد برای ساکنان محسوب می شوند و اصلی ترین آنها آسانسورها هستند. چیزی که جزو لاینفک زندگی آپارتمان نشینی است و ضرورت مقاوم کردن آن هم به صورت جدی احساس می شود.زلزله لرزش ناگهانی و سریع زمین به دلیل ایجاد شکستگی و جابه جایی لایه های درونی زمین است. چنین لرزشی می تواند به تخریب و در هم شکستن ساختمان ها و پلها، نشت گاز شهری و اختلال در شبکه برق و تلفن منجر شود.
به همین دلیل در زلزله علاوه برعوارض مستقیم ناشی از تخریب باید منتظر عواقبی همچون آتش سوزی ، خفگی ناشی از گاز و انفجار نیز باشیم. در این میان ساختمان هایی که از اصول ساختمان سازی مناسب برخوردار نباشند و یا روی زمینهای ناپایدار و سفره های آب زیرزمینی بنا شده باشند، بیش از همه در خطر هستند. در واقع زلزله در هر زمانی از شبانه روز و هر روزی از سال محتمل است و به درستی قابل پیش بینی نیست. بنابراین باید به گونه ای زندگی و محیط خود را آماده کنیم که در صورت بروز این حادثه شاهد کمترین آسیب و خسارت باشیم.از آنجا که کشور ما جزو مناطق زلزله خیز جهان است و هر چند که مناطق کوهستانی زاگرس و البرز در معرض خطر بیشتری قرار دارند، ولی با توجه به زلزله های بم و طبس در چند سال اخیر باید گفت که هیچ منطقه ای در کشورمان مصون از خطرات زلزله نیست. پس شاید تنها راه مقابله با این پدیده رعایت اصول شهرسازی و ساختمان سازی و آشنایی با نکات ایمنی و آمادگی برای برخورد مناسب به هنگام رویارویی با زلزله باشد. به همین دلیل نیز بحث مقاوم سازی ساختمان ها چند سالی است که در کشور ما مطرح شده است و لزوم پرداختن به این موضوع و تخصیص بودجه برای آن یکی از مباحث روز بوده است که دایم بر آن تاکید می شود، اما در صورت بروز زلزله تنها خود ساختمان مطرح نیست ، بلکه بخشی از تجهیزات و دستگاه های موجود در سازه هم می تواند بسیار خطرناک باشند که از آن جمله می توان به آسانسور، سیستم گرمایشی و سرمایشی اشاره کرد. این موضوع با توجه به رشد جمعیت کشور و گرایش به سمت بلندمرتبه سازی از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

صعود با فناوری


صنعت آسانسور در جهان از زمانی که با نیروی برق کار می کند قدمتی 150 ساله دارد. هر چند عمر بالابرها در جهان به بیش از 10 هزار سال می رسد و اولین چرخ چاه خود از اولین بالابرها بوده است ، اما صنعت آسانسور در ایران 80ساله است. البته اگر گفته های بدون مدرک درخصوص نصب آسانسور در کاخ گلستان از سوی ناصرالدین شاه را نادیده بگیریم ، اولین آسانسورها که البته در حال حاضر اثری از آنها نیست ، در پالایشگاه آبادان و در دوران حکومت احمدشاه قاجار نصب شده است. اما آنچه مسلم و قابل بررسی است ، اولین آسانسورهای نصب شده در ساختمان های اطراف میدان امام خمینی مثل باشگاه افسران ، ستاد ارتش و کتابخانه ملی است که بسیاری از آنها از سوی کارشناسان خارجی و به کمک نسل اول متخصصان صنعت آسانسور ایران راه اندازی شده اند. در واقع ساختمان های بیش از 3 طبقه و آپارتمان سازی به صورت امروزی از سال 1335شروع شده است. بنابراین دوران رشد صنعت آسانسور ایران از این زمان شکل گرفته است. اما متاسفانه تا امروز از این وسیله فقط به عنوان یک کالای سرمایه ای استفاده شده است که جز کارایی اصلی آن یعنی حمل و نقل میان طبقات کارکرد دیگری ندارد. البته وقتی بحث زلزله و ایمنی ساختمان ها مطرح می شود، از آسانسور به عنوان یکی از نقاط ضعف ساختمان ها و در واقع خطرناک ترین بخش آنها نام برده می شود. بنابراین توصیه می شود هرگز در زمان زلزله و پس از آن از آسانسور استفاده نشود ؛ چرا که به طور معمول محورهایی که اتاقک آسانسور روی آنها حرکت می کند، در زمان زلزله دچار تابیدگی می شوند و در صورت استفاده از آن مطمئنا به علت تابیدگی محورها در میان طبقات به نحوی گیر خواهد کرد که امکان بیرون آمدن بسیار مشکل خواهد بود. همچنین اگرچه در آسانسورهای جدیدتر ترمزهای اضطراری خطر سقوط را به مراتب کمتر کرده اند ؛ اما در آسانسورهای قدیمی تر با توجه به فناوری قدیمی ، در صورت آسیب دیدگی کابلهای مهار یا موتور بالابر احتمال سقوط کابین آسانسور بسیار بالاست. در بعضی مواقع هم امکان دارد بر اثر زلزله ضامن درهای آسانسور در طبقات آزاد نشوند. این به آن معنی است که پس از باز کردن در آسانسور کابین مشاهده نمی شود و در صورت عجله که خاص چنین مواقعی است ، احتمال سقوط در چاله آسانسور وجود دارد.

حساس و مقاوم


آسانسورهای مقاوم در برابر زلزله از دو منظر متفاوت و ویژه هستند. اشتیاقی ، طراحی این نوع آسانسورها را براساس داده های موجود از میزان تخریب زلزله های گذشته از جمله امتیازهای آن می داند و می افزاید: با توجه به آمارها احتمال وقوع مشکلات در بخشهای مختلف آسانسور مورد بررسی قرار گرفتند. بر این اساس بیشترین خطرات مربوط به کابین ، وزنه های تعادل ، اتصالات ریلها و تابلوهای کنترل بود که هیچکدام برای مقابله با نیروهای افقی در نظر گرفته نشده بودند. بنابراین تمهیدات مختلفی برای جبران این ضعفها در مواقع خطر در نظر گرفته شدند. خطرناک ترین بخش مربوط به خروج وزنه تعادل از محل اصلی ، حالت پاندولی پیدا کردن و سقوط روی کابین است که برای جلوگیری از این اتفاق از کفشک های بزرگتر، اتصالات قوی و ارتباط با تابلوی کنترل استفاده شد. به صورتی که به محض خروج وزنه از محل ، خود آسانسور به صورت کامل متوقف می شود.
تقویت خود کابین با مواد مقاوم تر به منظور جلوگیری از له شدگی ، استفاده از اتصالات انعطاف پذیر به جای اتصالات جوشی و شکننده در بخشهای مختلف ، و یکپارچه سازی و یکسان سازی همه قطعات به جای چند تکه بودن آنها از جمله تغییرات مهم دیگری است که در سیستم اعمال شده اند. ضمن آن که ریلهای هدایت ، تقویت و بزرگتر در نظر گرفته شدند و روی بخشهای مختلف از جمله وزنه تعادل حسگرهایی نصب شدند که مستقیما با تابلوی کنترل ارتباط دارند و به محض تغییر جهت و خروج از حالت اصلی ، آسانسور را متوقف می کنند.
اشتیاقی ویژگی دوم آسانسورهای مقاوم در برابر زلزله را استفاده از هشداردهنده ها می داند. این هشداردهنده ها از حسگرهایی با دقت بسیار بالا تشکیل شده اند که قادر هستند زلزله های کمتر از 4 ریشتر را هم درک کنند و امکان اعلام وقوع زلزله براساس فاصله مرکز زلزله تا محل نصب آسانسور از 7 تا 30 ثانیه در آنها وجود دارد. درواقع امواج اولیه زلزله (P)را می تواند شناسایی کند و بلافاصله با توقف در اولین ایستگاه با علایم صوتی و تصویری خطر وقوع زلزله و لزوم خروج از آسانسور را اعلام کند.
این حسگرها پس از رسیدن موج ثانویه زلزله (S)به طور کامل سیستم را از فعالیت خارج می کنند. اما اگر امواج اولیه به دلایل دیگری همچون انفجار یا عبور وسایل سنگین ایجاد شده باشد پس از یک دقیقه با توجه به نرسیدن امواج ثانویه سیستم کار خود را دوباره از سر می گیرد. این حسگرها بنا به موقعیت آسانسور در ساختمان و به طور معمول در قسمت کف چاه آسانسور نصب می شوند. اشتیاقی این نوع آسانسورها را مناسب با مناطق زلزله خیز Zoom2که البته ایران هم در این مناطق قرار گرفته می داند و می افزاید: ماهیت اصلی این سیستم برای آسانسورهای هیدرولیکی (جکی) در نظر گرفته شده است ، اما با توجه به آن که آسانسورهای قرقره ای به دلایل مختلف از جمله عوامل فرهنگی در کشور ما معمول هستند، روی این نوع آسانسورها هم پیاده شده است. حتی می توان روی آسانسورهای فعلی هم تغییراتی اعمال و تا حدودی آنها را هم در برابر زلزله مقاوم کرد. آنچه در این میان مهم است آن است که آسانسورهای مقاوم در برابر زلزله باید در ساختمان ها و سازه های مقاوم سازی شده نصب شوند. در واقع تا جایی که ساختمان ها در برابر زلزله مقاومت داشته باشند این نوع آسانسورها هم می توانند کاملا ایمن و مقاوم باشند.

نسل جدید بالابرها


رشد جمعیت باعث شده تا کشور به سمت بلندمرتبه سازی برود. این در حالی است که نه تنها از لحاظ کیفی و مقاوم سازی بلکه حتی ظرفیت تولید آسانسور در ایران هم بسیار پایین تر از تقاضای آن است. به گفته مهندس داوود اشتیاقی کارشناس ارشد مکانیک و دبیر اولین سمینار تخصصی آسانسورهای مقاوم در برابر زلزله ، آسانسور در ساختمان به عنوان یک کالای سرمایه ای مطرح است و نیاز است که این کالا حداقل عمر مفیدی حدود 25 سال داشته باشد. اشتیاقی که در ششمین نمایشگاه صنعت ساختمان سخن می گفت ، افزود: در حال حاضر 30درصد آسانسورهای کشور 100 درصد وارداتی هستند و 70درصد تولید داخل هم 40 درصد قطعاتشان از خارج به ایران وارد می شوند. در این میان آنچه به صورت جدی مورد نیاز است ، ساخت آسانسورهایی متناسب با فرهنگ مصرفی ایران است. به این منظور قرار است نسل جدید آسانسورهای ایرانی که در برابر زلزله مقاوم هستند از دی ماه سال آینده وارد بازار شوند. بنابراین با توجه به آن که برای تامین نیاز انبوه سازی در کشور حداقل سالانه به 25هزار دستگاه آسانسور احتیاج است ، چه بهتر که سعی شود از لحاظ کیفی و مقاوم سازی هم به این ابزار توجه شود. متاسفانه نصب آسانسورهای غیراستاندارد باعث بروز حوادثی طی سالهای گذشته شده است. این در حالی است که به دلیل پراکندگی شرکتهای تولیدی آسانسور در داخل کشور و عدم امکان تحقیق و توسعه توسط واحدهای کوچک امکان افزایش کیفی آسانسور برای شرکتها وجود ندارد. به طوری که از یکهزار شرکت فعال در زمینه تولید و نصب تنها 10 شرکت بزرگ هستند که امکان تحقیق و طراحی مهندسی در آنها وجود دارد.




بهاره صفوی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها