کودک آزاری ، چرا؛

کودکان در هر سن ویژگی هایی دارند که بسیار حساس و آسیب پذیر نشان می دهند و به حمایت و مراقبت ما نیازمندند. گاهی در این میان برخی بزرگسالان ، آگاهانه یا ناآگاهانه موجب آزار آنها می شوند.

کد خبر: ۱۰۵۲۱۵

هر گونه آزار، اذیت و خشونت علیه کودکان ، کودک آزاری نامیده می شود که سلامت جسمی و روحی آنها را تهدید می کند و به رشد و سلامت آنان آسیب های جدی می رساند. کودکان آزاردیده در همه جنبه های رشد جسمی ، روانی ، ذهنی و اجتماعی با مشکلات و نارسایی های فراوان روبه رو خواهند شد. این معضل ، توانایی کودکان را در یادگیری و چگونگی روابط اجماعی از میان می برد و در رشد آنان اختلال ایجاد و شایستگی شان را برای پدر و مادر شدن کمرنگ می کند.
در بیشتر موارد، خشونت علیه کودکان به مرگ آنان منجر می شود. کودک آزاری می تواند جسمی باشد مانند کتک زدن و سوزاندن و گاهی هم به شکل روحی رخ می دهد، مثل توهین کردن ، ترساندن ، تحقیر کردن و تبعیض . وادار کردن کودکان به کارهای دشوار، خرید و فروش یا مصرف مواد مخدر و سوئاستفاده های جنسی نیز از جمله موارد کودک آزاری است که باید بررسی شوند. گاهی برخی والدین به کودکان خود بی توجهی می کنند و این غفلت از آنها نیز کودک آزاری محسوب می شود. بی توجهی به نیازهای اساسی کودکان مانند تغذیه ، بهداشت ، پوشاک و آموزش از همین گروهند.
اما چرا با کودکانی که ثمره زندگی و پاره تن ما هستند، چنین برخورد می شود؛ در پاسخ به این پرسش ، می توان علل بسیاری نام برد و روی آنها تحقیق کرد که در زیر به برخی از آنها به طور خلاصه اشاره می شود. 1- ناآگاهی والدین: گاهی والدین یا افراد دیگر، ندانسته کودکشان را آزار می دهند؛ مثلا برای تربیت آنها تنبیه بدنی به کار می برند، با دیگران مقایسه شان کرده ، آنها را تحقیر و به آنها بی توجهی یا توهین می کنند. 2- مشکلات اقتصادی: گاهی فقر سبب می شود والدین کودکان را از نظر آموزش ، بهداشت و تغذیه محروم کنند. 3- بیماری های روانی: مبتلا بودن برخی والدین به بیماری های روانی باعث می شود تندخویی ، پرخاشگری و ناسازگاری آنها، کودکان را آزار دهد. 4- اعتیاد: این معضل نیز بی مسوولیتی ، پرخاشگری ، بی توجهی و خشونت علیه کودکان را افزایش می دهد و بیشتر کودکانی که در چنین خانواده هایی زندگی می کنند، مورد سوئاستفاده قرار می گیرند. 5- مشکلات خانوادگی: مشاجره های طولانی والدین ، شیوه تربیتی نادرست ، طلاق و گاهی وجود ناپدری یا نامادری ، کودکان را در معرض آزار و اذیتهای بسیاری قرار می دهد. 6- مشکلات کودکان: کودکانی که از بیماری های جسمی یا مشکلات رفتاری مانند پرخاشگری ، بی قراری ، بیش فعالی ، اضطراب و شب ادراری رنج می برند، به علت دردسرهایی که برای والدین ایجاد می کنند، مورد آزارهای جسمی و روحی قرار می گیرند.
اما وقتی در جامعه از معضل کودک آزاری رنج می بریم باید برای کاهش آن تدابیری بیندیشیم. شناخت کودکان و خواسته ها و نیازهای آنها، در رفتار ما با آنان تاثیر بسیار دارد. پس با خواندن کتابهای آموزشی و مشورت با افراد آگاه می توانیم روحیات آنها را بشناسیم و برای رفع مشکلات کودکان گام برداریم. ریشه یابی و رفع مشکلات کودکان با کمک مراکز مشاوره حضوری ، تلفنی ، سازمان های غیردولتی و...امکان پذیر و موفقیت آمیز است. علاوه بر تمام اینها کنترل خشم ، راه درمان بسیاری از مشکلات است. دقت در ازدواج ، ازدواج های آگاهانه ، داشتن سن مناسب ازدواج ، تنظیم خانواده ، پذیرش مسوولیت ها و انجام وظایف به عنوان پدر، مادر یا سرپرست نسبت به کودکان و...همه از راهکارهای حل این مشکل است. برای پیشگیری از این معضل ، برخی قوانین باید به تصویب برسند و اجرا شوند، همچنین برخی آموزش های لازم باید ابتدا به والدین و سپس به بچه ها داده شود تا کودک آزاری را بشناسند و برای پیشگیری و مقابله با آن آگاهی کسب کنند.
خشونت از سوی معلمان ، نیروهای پلیس و والدین در مکانهای عمومی مانند مدارس ، زندان ها و منازل باید تحریم شود و در صورت مشاهده ، مورد پیگرد قانونی قرار بگیرد. گفتنی است رفتارهایی که به صورت تصادفی انجام می شوند کودک آزاری به حساب نمی آیند، مانند تصادفی که باعث نقص عضو کودکی شود.