دولت امریکا پس از آن که به بهانه مبارزه با تروریسم عده ای از کشورها را در فهرست کشورهای یاغی و عصیانگر، قدرتهای مستبد و محورهای شرارت قرار داد و به این بهانه به عراق و افغانستان حمله کرد، اینک نیز می کوشد به بهانه مبارزه با تروریست هایی که احتمال می دهد از سلاحهای هسته ای استفاده کنند تحت عنوان جلوگیری از سلاحهای هسته ای ، انحصار هسته ای خود را افزایش دهد و با تهدید هسته ای ، راهبرد جهانی خود را پیگیری کند.
مقامات وزارت دفاع امریکا طرحی را ارائه کرده اند که براساس آن ، این کشور در صورت مواجهه با خطرات حملات هسته ای این امکان را به خود می دهد که در اولین فرصت ممکن ، از سلاح اتمی علیه آنچه تهدیدهای امنیتی علیه خود می داند، استفاده کند.
این در حالی است که بسیاری از کشورهای جهان نه تنها مخالف این گونه طرحهای امریکا هستند، بلکه آن را موجب تشدید فضای رقابت تسلیحاتی و ایجاد تشنج می دانند.
ولفگانگ گرهارد، رئیس فراکسیون حزب دموکرات آزاد آلمان در این باره می گوید: سیاست جهانی باید بر این مبنا باشد که چگونه از حملات هسته ای پیشگیری شود نه این که به فکر این باشیم که چگونه اولین موشک اتمی را به هدف بزنیم.
المار بروک ، رئیس کمیسیون سیاست خارجی پارلمان اروپا نیز با تاکید بر این که برنامه امریکا از دیدگاه حقوق بین الملل به هیچ وجه قانونی و مشروع به نظر نمی رسد، خاطرنشان می کند که براساس منشور سازمان ملل ، استفاده از سیاست حمله پیشگیرانه فقط زمانی قانونی و مشروع است که کشوری در آستانه حمله قریب الوقوع قرار گرفته باشد.
صاحب نظران سیاسی بر این باورند که امریکا با اتخاذ چنین سیاستی نشان داد هر کشوری که فاقد سلاح هسته ای است همواره در مقابل تهدید تسلیحات هسته ای امریکا قرار خواهد گرفت. این دکترین جدید امریکا درخصوص استفاده از تسلیحات هسته ای نیز در ارتباط با دیگر کشورها بشدت تحقیرکننده بوده و ماهیتی تهاجمی دارد.
آندری کوکوشین ، دبیر سابق شورای امنیت فدراسیون روسیه و نماینده فعلی دومای دولتی در این خصوص می گوید: در کل ماهیت واقعی به وجود آمدن این سند، گویای رشد آشکار عامل هسته ای چه در سیاست های امریکا و چه در سیاست های جهانی است.
هارلان اولمان ، مشاور ارشد در مرکز مطالعات راهبردی و بین الملل امریکا گفت: پیشگیری همیشه یک ابزار موثر بالقوه بوده ، اما این چیزی نیست که شما بتوانید آن را به صورت هر کسی پرتاب کنید.
توماس دانلی ، عضو انستیتو اینترپرایز با تاکید بر این که حمله عراق نمونه یک جنگ پیشگیرانه نبود، گفت: مشکلات اخیر در این کشور درسهایی به کسانی داد که طرفدار جنگ پیشگیرانه در هر جایی هستند. یک حمله نظامی کافی نیست.
ایجاد یک کشور مسوول و قابل تحمل به جای یک کشور خشن یک چالش واقعی است.