دو و میدانی در بیم وامید

بزرگترین دغدغه فدراسیون جدید، بازیهای آسیایی قطر است. بسیاری از منتقدان منتظرند عملکرد دوومیدانی ایران را در بازیهای آسیایی ببینند و بعد شمشیر انتقاد را از غلاف بیرون بکشند. آنهایی هم که در خود فدراسیون هستند به نتیجه گیری امید دارند ؛ اما این امید با بیم و نگرانی همراه است.
تیمور غیاثی می گوید: وضع ، نسبت به گذشته فرقی نخواهد کرد. این طور نیست که مثل چین ، ژاپن ، عربستان ، قطر و...امیدوار به کسب مدالهای رنگارنگ باشیم. در نهایت ما بخت کسب 2 تا 3 مدال را داریم . اگر نگاهی به تاریخ دوومیدانی ایران در بازیهای آسیایی بیندازید، مشخص می شود از اولین دوره در سال 1951 مدال کسب کردیم.
در دوره هایی چندین مدال هم به دست آوردیم. اگر 3 مدال هم کسب کنیم ، پیشرفتی صورت نگرفته است اما حسین جلالی ، رئیس قبلی فدراسیون دوومیدانی می گوید: ما طوری برنامه ریزی کرده بودیم که در قطر 6 مدال کسب کنیم.
برنامه های ما مشخص و روشن بود و قصد داشتیم قهرمانان را تا زمان بازیهای آسیایی به اوج آمادگی نزدیک کنیم ، اما حالا نمی دانم چه کاری صورت می گیرد و چه تدارکاتی برای قطر پیش بینی شده است.
صادق داداشی درباره بازیهای آسیایی نظرش را چنین بیان می کند. برنامه های زیربنایی که تازه شروع شده در آینده جواب خواهد داد. نباید انتظار داشته باشید که جوانان خود را به قطر بفرستیم و از آنها انتظار کسب مدالهای زیادی داشته باشیم.
در قطر شماری از چهره های صاحب نام دوومیدانی حضور خواهند داشت که قهرمان جهان و المپیک هستند. ما اگر بتوانیم 2 تا 3 مدال به دست آوریم ، عملکرد ما مثبت خواهد بود. من خودم به کسب این تعداد مدال امیدوارم.
اگر برنامه های زیربنایی دوام یابد و استعدادها خوب حمایت شوند، در بازیهای آسیایی 4 سال بعد یکی از قطبهای آسیا خواهیم بود.تیمور غیاثی می گوید: دور از واقعیت است که دوومیدانی خود را در سطح بازیهای آسیایی بدانیم.
ما در دورهای نیمه استقامت ، سجاد مرادی را داریم که نمی تواند با قطری ها و بحرینی ها رقابت کند، چون آنها دوندگان آفریقایی را به خدمت گرفته اند. مثلا رشید رمزی قهرمان جهان است.
سیف شاهین هم در 3 هزار متر با مانع قهرمان و رکورددار جهان است. در پرتاب ها چینی ها و هندی هاخیلی پیشرفت کرده اند. آنها در پرتاب دیسک چند نفر دارند که بالای 64متر پرتاب می کنند، در حالی که احسان حدادی افت داشته و صمیمی نیز مثل 4 سال گذشته نیست و حالا از او نمی توان به عنوان یک مدعی حرف زد.
محمود شوقیان هم مثل خیلی از اهالی دوومیدانی کسب مدال از رقابت های مختلف را ابزار ارزیابی عملکرد فدراسیون نمی داند و تاکید می کند تنها کسب مدال از بازیهای آسیایی می تواند دوومیدانی ایران را محک بزند. او می گوید: در بازیهای آسیایی ، کشورها بهترین دوومیدانی کاران خود را شرکت می دهند، در حالی که در مسابقه های قهرمانی آسیا و جایزه بزرگ ، چهره های شاخص غایب هستند. فدراسیون دوومیدانی توجهی اساسی به همه رشته ها ندارد و البته این جریان از قبل ادامه داشته است.
تا دو سه سال گذشته پرش کنندگان ما استعداد خوب خود را نشان دادند. تحولی در پرش با نیزه ایران صورت گرفت و چند نفر بالاتر از 5 متر پریدند، اما چون حمایت نشدند، دلسردی به سراغشان رفت و حالا حرکت ما کند شده است.
در دوهای سرعت نیز اساسا فدراسیون نتوانسته کاری اصولی را عملی کند. تمام امید دوومیدانی به مواد پرتابی معطوف شده و اگر مدال هم بگیریم ، فقط در این مواد است . پس بقیه دوومیدانی چه؛ در بازیهای آسیایی قطر قوتها و ضعفهای دوومیدانی ایران روشن خواهد شد. پس از آن می توان به بررسی و نقد فدراسیون جلالی و فدراسیون کریمی پرداخت.

همچنان در التهاب

مصطفی کریمی که حالا سرپرست فدراسیون دوومیدانی است ، فضای آرامی را در فدراسیون ایجاد کرده است و سعی می کند برنامه هایی کوتاه مدت را به اجرا درآورد. هدف اول فدراسیون او بازی های آسیایی است. در واقع مجموعه ای که اکنون در فدراسیون مسوولیت دارند، تمام تمرکز خود را روی بازیهای آسیایی قرار داده اند. سازمان تربیت بدنی هم از فدراسیون می خواهد بهترین و آماده ترین ورزشکاران را به قطر بفرستد و پیش از آن تمام توان خود را برای رساندن ورزشکاران به اوج آمادگی به کار گیرد.اگر کریمی و کمیته فنی او بتوانند در بازهای آسیایی کارنامه قبولی بگیرند، آن وقت می توانند به دوام مسوولیت خود امیدوار شوند. نباید از نظر دور داشت که کریمی سرپرست فدراسیون است و خودش هم نمی داند رئیس فدراسیون می شود یا نه.
اگر عملکرد خوبی ارائه کند بخت اول در انتخابات فدراسیون خواهد بود. در این میان افراد دیگری هم هستند که به دنبال کسب کرسی ریاست این فدراسیون تلاش می کنند. لغزش فدراسیون کنونی ، بستر را برای فعالیت آنها مهیا خواهد کرد. علی رغم برنامه هایی که فدراسیون کریمی ارائه کرده و نکته هایی که صادق داداشی در تایید کار فدراسیون برشمرده باید پذیرفت تا رئیس فدراسیون انتخاب نشود، نمی توان به عملی شدن برنامه های درازمدت امیدوار بود. ثبات و دوام مدیریت ، یکی از ابزارهای اصلی برای رسیدن به هدف است. این را اعضای فدراسیون و در راس آنها سرپرست آن خوب می دانند. به همین علت فعلا تمرکز اصلی خود را روی بازیهای آسیایی قرار داده اند. موضوع مسلم این که دوومیدانی و فدراسیون آن هفته ها و ماههای پرکار و پرالتهابی را پیش رو دارند که در انتخابات آینده فدراسیون تاثیر خواهد گذاشت.

کمیته فنی ، هسته تصمیم گیر تیمور غیاثی اعتقاد دارد که کمیته فنی فدراسیون با ترکیب کنونی ، توان کار تازه و خلاقی را ندارد، بنابراین نباید منتظر تحولی بود. توران شادپور که خودش عضو این کمتیه است ، نظری دیگر دارد و این کمیته را پویا و آگاه می داند. کمیته فنی در مجموع افراد خوبی در خود دارد. دکتر علیجانی به مسائل دو و میدانی کاملا آشناست و کار خود را خوب می داند. صادق داداشی هم فرد مناسبی است. او در فدراسیون قبلی دبیر بوده و الان هم سمت خود را حفظ کرده است. از آنجا که خودش از دو و میدانی کاران باسابقه و مدرس تربیت بدنی است ، دیدگاه های بسیار خوبی دارد که عملی شدن آنها به نفع دو و میدانی است. پژمان معتمدی یکی دیگر از اعضای کمیته فنی نیز جوانی تحصیلکرده و آگاه به مسائل علمی دو و میدانی است. او مسوول کمیته استعدادیابی فدراسیون است ، بنابراین حضورش در کمیته فنی کارساز خواهد بود. صادق داداشی ، کمیته فنی فدراسیون جدید را در مقایسه با کمیته فنی فدراسیون قبلی ، بهتر ارزیابی می کند و اعتقاد دارد: در این کمیته افراد جدیدی وارد شده اند که آن را به معنی واقعی کمیته فنی کرده اند. همه آنها به نوعی در دو و میدانی صاحب تجربه و پیشینه و دانش هستند و این کمیته از مزیتهای کار فدراسیون جدید است. در فدراسیون قبلی کمیته فنی جنبه تشریفاتی داشت ، اما در فدراسیون جدید تصمیم گیری قائم به فرد نیست و خرد جمعی تصمیم می گیرد ؛ بنابراین کمیته فنی ، معنی واقعی خود را پیدا کرده است. وقتی جمع تصمیم بگیرند، نقطه نظرهای مختلف وارد مقوله تصمیم گیری می شود و دامنه افکار گسترش می یابد و ضریب خطا هم پایین می آید.

جهانگیر چراتی