خاقانی شروانی: افضلالدین بدیل بن ابراهیم شروانی، ادیب و شاعر و متفکر ایرانی در قرن ششم قمری است. شاعری را با مدیحهسرایی آغاز کرد و سپس از مدیحهسرای پشیمان و از شاعران ریاکار درباری ملول شد. از شاعران سبک آذربایجانی و از بزرگترین شاعران زبان فارسی است. از ویژگیهای زبانی او استفاده از اصطلاحات پر طمطراق است. از اوست: دیوان خاقانی، منشآت.