مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
سوت پایان بازی که به صدا درآمد تقریبا همه بازیکنان ما نقش بر زمین شدند. باورش برای همه سخت بود. تیم ملی تا قبل از دقیقه 54 صعودش را به مرحله یکهشتم نهایی مسجل کرده بود و بازی با پرتغال برایش جنبه تشریفاتی داشت اما در یک چشم بههم زدن همه آرزوهایش نقش برآب شد. حالا جوانان فوتبال ایران نهتنها شانس صدرنشینی را از دست دادند که اگر کمی بدشانس باشند، با شکست مقابل پرتغال حتی به عنوان تیم سوم هم از مرحله گروهی صعود نمیکنند.
نیمه نخست این بازی با یک گل به سود ایران به پایان رسید. زننده گل رضا شکاری بود که از اشتباه دروازهبان زامبیا نهایت استفاده را کرد و در همان دقیقه 7 ما را پیش انداخت. شروع نیمه دوم هم برای ما با گلزنی رضا شکاری همراه بود. این بار او از روی نقطه پنالتی در دقیقه 49 دروازه زامبیا را باز کرد. پیروزی در یک قدمی ما بود. صعود هم همینطور. حتی یک مساوی برای صعود ایران کفایت میکرد اما 17 دقیقه جهنمی از راه رسید. ساکالا در دقیقه 54، اموِپو در دقیقه 59، باندا در دقیقه 65 و داکا در دقیقه 71، چهار بار دروازه ایران را باز کردند و چهار بار حلقه شادی تشکیل دادند. ایران بازی 2 بر صفر برده را باخت تا برای صعود از مرحله گروهی همان اما و اگرهای همیشگی دوباره حاکم باشد.
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
وقتی «جوکر» هم دیگر جواب نمیدهد
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.