تحقیر نکنیم، همراهی کنیم
خرافهپرستی اختلال رفتاری نیست و بخشی از اعتقادات فرهنگی و رفتاری است که معمولا افرد آنها را از گذشتگان خود به ارث میبرند. اینگونه رفتارها گاهی به حدی تاثیرگذار است که روال عادی زندگی فرد را دچار مشکل میکند.
مردان و زنان به یک نسبت درگیر خرافه میشوند، اما مردان به دلیل مسائل شخصی بیش از زنان به اینگونه مسائل توجه میکنند. مثلا کاسبی معتقد است که اگر اول صبح در کفه ترازویش مبلغی قرار داده شود، درآمد آن روزش بیشتر از سایر روزها خواهد بود. در صورتی که این رفتار هیچ ارتباطی با فروش کمتر یا بیشتر ندارد. گاهی اوقات خرافهها جنبه توهین به خود میگیرند. یعنی فردی تصور میکند اگر اول صبح با زن یا مرد خاصی برخورد کند، روز نحسی پیشرو خواهد داشت که منطبق با واقعیت نیست و توهین به مقام زن یا مرد است. برخی خرافات نیز جنبه بازدارندگی دارد و آسیبزاست. وقتی میتوان مثبت فکر کرد، چرا باید به اتفاقات ناگوار فکر کنیم؟
در مواردی نیز ذهن فرد، درگیر وسواس انجام رفتارهای خرافی میشود، یعنی زمانی که افکار خرافی را در ذهن خود پردازش میکند، ذهن به جای این که به انجام کار درست تشویق شود، به سمت انجام خرافه گرایش پیدا کرده و این دوگانگی باعث میشود ذهن نتواند به درستی آن رفتار را انجام داده و اشتباه میکند. به همین دلیل فرد، شکستها و ناکامیها را در عدم توجه به باورهای خرافی خود جستوجو میکند.
توصیهمان به زوجین این است که اگر در همسرشان رفتارهای خرافی مشاهده کردند، او را تحقیر نکرده و مورد سرزنش قرار ندهند. با او همدلی کرده و او را مجاب کنند اتفاقات رخ داده ارتباطی با عطسه و امثال آن ندارد و واکنش طبیعی بدن است. ضمن اینکه اطلاعات خود را بهروز کرده و از تکنولوژی روز دنیا استفاده کنند.
دکتر پرویز رزاقی/ روانشناس
گفت و گو
