بحران کم آبی در برزیل

چالش‌های مربوط به مدیریت منابع آبی در برزیل را به خاطر برخی روابط علت و معلولی نمی‌توان به طور مستقل بررسی کرد. برخی از آنها عبارتند از: افزایش منابع آبی و دسترسی به آب و در مقابل، سرمایه‌گذاری ناکافی در بهداشت اولیه.

مقامات برزیل از یونسکو انتظار دارند در اجرای توصیه‌های تائید شده در نشست‌های بین‌المللی، بویژه برنامه جهانی ارزیابی آب (WWAP) و برنامه منطقه‌ای اکوهیدرولوژی که یونسکو میزبان آنها بوده است، از این کشور حمایت فنی و با آنها همکاری کند.

مسئولیت‌های رسمی یونسکو در این حوزه‌ها، به این بخش وجهه متمایزی بخشیده است. از این جهت، یونسکو از سال 1975، مطالعاتی را در قالب برنامه بین‌المللی آبشناسی انجام داده و در زمینه مدیریت آب، پشتوانه علمی و فنی مهمی در اختیار دارد.

لازم است به خاطر داشته باشیم که آب از اولویت‌های یونسکو است و باید همه فعالیت‌های مربوط به آن مورد حمایت قرار گیرد همچنان که دفتر یونسکو در برزیل سال هاست در زمینه مسائل مربوط به آب با مقامات این کشور همکاری می‌کند، از همه پروژه‌ها حمایت خواهد کرد.

پایدار ساختن منابع آب تازه

بر اساس بحث‌هایی که در کنفرانس ریو+ 20 انجام شد، امنیت آب نوشیدنی باید برای همه تامین شود و این منبع باید با دوراندیشی برای توسعه پایدار حفظ شود. گسترش آب نوشیدنی، بهداشتی و خدمات بهداشتی به طرز چشمگیری میزان مرگ و میر ناشی از بیماری‌های مربوط به آب را کاهش می‌دهد و منابع کمیاب را در کشورهای در حال توسعه آزاد می‌کند.

ارتقای منابع آبی و خدمات بهداشتی همچنین می‌تواند آموزش را ارتقا دهد، به کودکان یا حتی بزرگسالان بیشتری اجازه می‌دهد به جای سپری کردن چند ساعت در جستجوی آب، به مدرسه بروند. همچنین از اتلاف میلیون‌ها ساعت کار جلوگیری می‌کند.

پرداختن به این موضوع، نیازمند تقویت آموزش، تربیت نیروهای کارآمد، ظرفیت سازی و تلاش در جهت ارتقای آگاهی‌ها ومدیریت پایدار منابع آب تازه است و همچنین نیازمند تقویت آگاهی برای تصمیم‌گیری خردمندانه و مدیریت و مصرف آب و سیاست‌‎های پایدار سازی منابع است، به نحوی که پاسخگوی مخاطرات جهانی از جمله خطرات مربوط به آب، در یک چارچوب منسجم و هماهنگ باشد.