در این میان نکته مهمی که فدراسیون کاراته برای موفقیت در این رویداد مهم باید بیش از هر موضوعی مدنظر قرار دهد، خروج از سنتگرایی و نگاه فردی به امور و آغاز کاری نو، مشارکتی و مدرن در مسیر آمادهسازی تیمهای ملی است. بیتردید تشکیل سازمان تیمهای ملی برای این روزهای کاراته ایران یک ضرورت است؛ تشکیلاتی که دارای همه ارکان لازم از رئیس گرفته تا مسئول بخشهای مختلف باشد و بتواند بخوبی برنامههای تیمهای ملی را ساماندهی کند.
صادق فرجی، رئیسی که دومین دوره مدیریت خود را در کاراته سپری میکند، با تشکیل سازمان تیمهای ملی مطابق با استانداردهای روز دنیا میتواند نحوه کار را بخوبی پیش ببرد. شاید تجربه ناموفق سازمان تیمهای ملی تکواندو در یکی دوسال گذشته مصداق خوبی برای همه فدراسیونهایی باشد که میخواهند تحولی در تشکیلات تیمهای ملی خود ایجاد کنند. فدراسیون تکواندو هم دو سال پیش سازمان تیمهای ملی خود را تشکیل داد، اما سازمانی که فقط توسط یک نفر اداره میشد و سرانجام کار در المپیک ریو و متعاقب آن در جام جهانی باکو همانی شد که نباید.
کاراته اگر میخواهد تجربه تکواندو تکرار نشود، باید سازمانی تشکیل دهد که با بهره گرفتن ازچارت تشکیلاتی منسجم، از تخصص افراد کاربلد، فنی و تحصیلکرده بخوبی استفاده کند.