مهدوی کیا به تیم کنونی ایران خوشبین است و البته از آنجاکه تجربه چندین سال فوتبال حرفه ای در اروپا را دارد، خوب می داند چه راه دشواری پیش روی ماست. تجربه بوندس لیگایی چند بازیکن ایران ، در جام جهانی آلمان ، به نفع تیم ایران است. حالا تیم ما در این جام بیگانه نیست و احساس غربت نمی کنیم. ما به اندازه مکزیک ، پرتغال و آنگولا شانس صعود داریم. پس می توانیم صعود کنیم ، به شرطی که خودمان را دست کم نگیریم. اگر بخواهیم به موفقیت می رسیم. مهدوی کیا خودش فعل خواستن را به بهترین شکل صرف کرده است. اگر بقیه بازیکنان مثل او اراده داشته باشند و از سختی نترسند، ایران را می توانیم در مرحله بعد ببینیم. سال گذشته که مسوولان هامبورگ به او روی خوش نشان ندادند و او را نیمکت نشین کردند و حتی نامش را در فهرست فروش گذاشتند، شاید هر بازیکن دیگری بود، روحیه اش را می باخت و میدان را خالی می کرد و دست کم به یک تیم دسته دومی راهی می شد. اما مهدی گفت می مانم و می جنگم تا دوباره جایگاهم را در تیم به دست آورم. بله ، او ماند و جنگید و دوباره همان موشک شد.
این بار در پست مدافع راست درخشید و باز هم نفوذها و ارسال های عالی اش ، هامبورگ را احیا کرد. فصل گذشته فوتبال ، فصل مهدی بود و او را می توان موفق ترین بازیکن یا به عبارتی لژیونر ایران در فصل 6-2005 به حساب آورد. پس بی دلیل نیست که برانکو روی او حساب ویژه ای باز کرده و حریفان نیز روی او حساب می کنند.
مهدوی کیا درباره تیم کنونی ایران می گوید: «تیم ما مهره های فوق العاده ای دارد و می توانیم مثل سال 1998خوب باشیم و حتی بهتر نتیجه بگیریم. ما مقابل مکزیک باید برنامه و هدف خاصی داشته باشیم. مقابله با این تیم و پرتغال روش خاصی را طلب می کند.