میانکاله، چشم انتظار آخرین بازمانده درنای سفید

تعداد درنای سفید سیبری مهاجر به تالاب فریدونکنار، از 11 قطعه در اواخر دهه 70 به دو قطعه در سال 87 کاهش یافت و حالا هشت سالی است که فقط یکی از آنها، درست در روزهای میانی آبان ماه به تنهایی از سیبری به تالاب میانکاله می‌آید. اهالی فریدونکنار، اسم آن را امید گذاشته‌اند و حالا نگران این هستند که مبادا این امید را دیگر نبینند.

یکی از اهالی فریدونکنار به خبرنگار جام‌جم می‌گوید: این عادت هرساله ما شده که از اواسط آبان ماه، چشم به آسمان بدوزیم تا ورود درنای سفید سیبری را جشن بگیریم. امسال هم از 14 آبان ماه برای ورودش لحظه‌شماری می‌کنیم، اما طبق رسم هر سال، الان دو روز است که در مراجعت این پرنده به تالاب میانکاله تاخیر ایجاد شده است. همه ما نگرانیم که مبادا مرده باشد، چون امید آخرین بازنده درناهای سفید سیبری است که هر سال به ایران می‌آید.

به گفته رئیس محیط‌زیست بابلسر و فریدونکنار، امید که یک درنای سیبری نر است، آخرین بازمانده از جمعیت غربی درنای سیبری است که همه‌ساله به تنهایی مهاجرت زمستانه خود را انجام می‌دهد. به همین خاطر، اهالی منطقه فریدونکنار و ازباران، اهمیت زیادی برای حضور این پرنده در منطقه قائل هستند.

درنای سیبری، پرنده‌ای بزرگ با قدی نزدیک به یک و نیم متر و فاصله دو بال بیش از دو متر و بدنی یکدست سفید است که پاهای بلند سرخ‌رنگ دارد و منقار بلند سیاهی روی صورت قرمز رنگ آن نشسته‌است. این پرنده دارای یکی از زیباترین صداها بین سایر گونه‌های دیگر این پرنده است و صداهای بلند و فلوت‌مانند آن به طور متناوب برای ارتباط برقرار ‌کردن با سایر اعضای گروه به کار می‌رود. درنای سفید سیبری که نسل آن بشدت رو به انقراض است، همه‌ساله به قصد گذراندن زمستانی گرم‌تر از محل سکونتش، سیبری را با یک مسافرت 3000 کیلومتری ترک می‌کند. این پرنده اگر بیاید، طبق رسم سال‌های گذشته امسال هم تا نیمه‌های اسفند مهمان شمال کشور ما و تالاب میانکاله خواهد بود. امید که «امید» بار دیگر با مهاجرت به تالاب بین‌المللی فریدونکنار، اسباب خوشحالی مردم منطقه را فراهم آورد.

بابک پورعالی

جام‌جم