ملایی: قانون جذب، مرا طلایی کرد

او می‌گوید: «حس جالبی است. از پارسال تا روز مسابقه، مدام لحظه سکوی قهرمانی و اهتزاز پرچم مثل فیلم جلوی چشمم رژه می‌رفت. بالاخره امسال این اتفاق افتاد. وقتی سرود ملی ایران پخش می‌شد و پرچم بالا می‌رفت، اشک‌هایم‌‌ امان نمی‌داد. قانون جذب، مدال طلا را به من هدیه داد.» پاروزن تکنفره سبک وزن تنها به شرط مدال طلا حاضر شد به قهرمانی آسیا برود:« با برگشت مربی‌ام از المپیک، خواستم خیلی زود تمرین را شروع کنیم. خیلی می‌ترسیدم که طلا نگیرم. به همین خاطر گفته بودم اگر حس کنم طلا نمی‌گیرم، به مسابقات قهرمانی آسیا نمی‌روم. چرا که حالا به درجه‌ای رسیده ایم که دیگر به تجربه‌اندوزی نیاز نداریم. باید همه تلاش ما این باشد که بهترین نتیجه را بگیریم. از طرفی روی نتیجه ما خیلی زوم شده بود و اگر نمی‌گرفتیم احساس بدی به من دست می‌داد. من سال قبل نایب قهرمان آسیا شدم و نمی‌خواستم امسال آن را از دست بدهم و برنزی شوم و دلم برای پیشرفت و مدال خوشرنگ‌تر تالاپ‌و تلوپ می‌کرد. در آخرین روز تمرین تهران رکوردی که باید را ثبت کردم. خدا را شکر خوشحال تمرین را تمام کردم، بنابراین روز آخر سکوت کردم و رفتم.»

پاروزن طلایی روئینگ با این که با دومی دور مقدماتی باید در رپه شارژ خودش را به فینال می‌رساند اما مثل مربی‌اش معتقد است عدم صعودش از دور اول مسابقه به فینال حکمتی داشته: «من دور مقدماتی مسابقه خوبی دادم و چین را گرفتم اما قایقران هنگ‌کنگی از کنارم رد شد و زودتر به خط پایان رسید و من با دومی باید از رپه شارژ خودم را به نیمه نهایی و فینال می‌رساندم. دومی که به قول مربی‌ام بی‌حکمت نبود. چرا درمسابقه رپه شارژ با بقیه قایقرانان، رقبایم را شناختم. من قبلا قایقران تایلندی را گرفته بودم و به خاطر همین او را جدی نمی‌گرفتم در حالی که خیلی قوی‌تر از تصورم بود. من تاکتیک مسابقه فینال را در رپه شارژ و نیمه‌نهایی امتحان کردم.»

نازنین با رکوردزنی طلایی شد: «برای این که همه حواسم به کارم باشد، قرار شد من فقط پارو بزنم و مربی‌ام هم آنالیز رقبایم را بگوید. با این کار من قهرمان شدم. شاید باور نکنید مربی هنگ‌کنگی به حدی به قهرمانی قایقرانش اطمینان داشت که اصلا نیامد در مسیر. من با استارت 500 متر جلو افتادم و طبق آنالیز قدرتم را نگه داشتم. اما در 250 متر اخر رقیب هنگ‌کنگی خودش را به آب و آتش زد تا اول شود اما اجازه ندادم. من خوشبختانه با 70 صدم ثانیه قهرمان شدم. وقتی به سر اسکله رسیدم مربی هنگ‌کنگ که توقع نداشت به من تبریک گفت. من با رکورد 7:43 ثانیه و البته باد بغل که اذیت می‌کرد، قهرمان شدم. در واقع رکورد ایران را زدم.»