آنها ساز بزرگان را نشنیده‌اند

شرکت‌کننده‌ها از اقصی نقاط کشور در این جشنواره شرکت می‌کنند و طبیعتا استعدادها در اینجا سنجیده می‌شود، اما این جوان‌ها ایراداتی دارند و بخش عظیمی از آن به نظام آموزش موسیقی در شهرستان‌ها برمی‌گردد. استادهای ذی‌صلاح در شهرستان‌ها کمیاب هستند. بچه‌ها مشکلاتی در ردیف موسیقی ایرانی دارند، یعنی درک و بیان ردیف.

زبان ردیف، زبانی مجزا و مبتنی بر موسیقی قاجار و پساقاجار است و مختصات اجرایی خودش را دارد. زبان شخصی، زبان دیگری است که گرچه به آن نرسیده‌اند، اما می‌توان ردِ پای استادان دیگر را در سازشان دید و این کار آدم‌های صاحب‌نظر است که این دو زبان را به آنها بشناساند و بتواند توضیح بدهد و تفاوت‌شان را بیان کند.

وقتی از شرکت‌کنندگان می‌خواهیم بداهه‌نوازی کنند متأسفانه بر مبنای همان ردیفی که تقریبا حفظ کرده‌اند جملاتی می‌نوازند که مبتنی بر همان گوشه‌هاست. بیشتر آنها ساز استادانی چون شهناز، لطفی و علیزاده را گوش نکرده‌اند، سازشان همان جملات ردیف را تداعی می‌کند. این وظیفه استادان این جوان‌هاست که آنها را در این زمینه آموزش بدهند.

هنرجویان به خودی خود بااستعداد هستند، اما در حوزه‌ای که تحصیل موسیقی می‌کنند به نظر می‌رسد که حوزه مناسبی نیست ولی به جهت توان و احساسی که در سازشان جاری است می‌توان این جوان‌ها را ارزیابی کرده و بااستعدادها را گزینش کرد. من اعتقاد دارم باید حتما برای آنها کلاس‌هایی برگزار کرد تا اشکالاتشان رفع شود و به نظرم برگزاری چنین کلاس‌هایی کار خود جشنواره است.

بهداد بابایی - نوازنده و داور جشنواره موسیقی جوان