روزبهانی مانند روزهای تمرین که در تهران از شرایط گلایه میکرد در ریو هم به درددلهایش ادامه میدهد و میگوید: تنهای تنها بودم و هیچ پشتوانهای نداشتم، زیرا کسی را در فدراسیون جهانی نداریم و مسلم است باعث باخت ما در برابر یک بوکسور ضعیف میشوند. در این بازی اصلا مشتی نخوردم و حریف هم خطا کرد، اما دست او بالا رفت.
دیوار کوتاهی به نام داوری در بوکس
در این که بوکس مافیا دارد، شکی نیست. در بسیاری از مبارزات،مخاطب عام نیز با تماشای آن مطمئن میشود داوری سمت و سویی دارد، اما در دیدار احسان روزبهانی با بوکسور هلندی به نظر نمیرسید جانبداری صورت گرفته باشد. تصویر بهت برانگیز روزبهانی پس از بازنده اعلام شدنش فرجامی بود بر جنگ دوساله او و فدراسیون بوکس که دودش به چشم بوکس رفت. بدون شک اگر با یک جمله بخواهیم حال و روز امروز بوکس را توصیف کنیم «بوکس ایران به خودش باخت» را خواهیم نوشت.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....