آغازی سخت برای جاور در رویینگ

قایقی که برایش آمد داشت و با آن سهمیه گرفت. خودش می‌گوید: «این قایق، قایق شانس من است و ان‌شاءالله مرا به فینال المپیک می‌رساند.» او حالا قلق قایق جدید دستش آمده: «با تمریناتی که انجام دادم خیلی زود قلق قایق دستم آمد. در این چند روز خوب تمرین کردم. تا چهارشنبه شش جلسه تمرین کردم.» البته تمرین او خیلی هم بی‌دردسر نبوده. طوری که افشین فرزام مربی او می‌گوید: «پیست تمرین قایقرانی تقریبا در زمان کم ترافیک یک ساعت و در ساعات پر ترافیک ریو یک ساعت و نیم زمان می‌برد. از آنجا که دو تایم تمرین در روز داشتیم مسیر رفت و برگشت چهار تا پنج ساعت وقت می‌گرفت. در پیست تمرین هم معمولا باد و موج است و حتی این موضوع پیست روئینگ را تعطیل کرد و باعث شد بناچار در خشکی تمرین کنیم.» او نگران مسابقه است: «البته این شرایط برای همه ورزشکاران هست. با وزش بادها از بغل پیست،‌ امروز همه پاروزنان در مسابقه به دردسر می‌افتند. حتی شاید نتوانند رکوردهای خودشان را ثبت کنند.» البته قرعه و شرایط بد پیست حالا دختر پاروزن ایرانی را هم نگران کرده: «قرعه‌ام خیلی سخت است. شرایط پیست با باد مخالفش هم کار را برایم دشوارتر می‌کند. با این حال من امروز همه تلاشم را می‌کنم تا بهترین نتیجه را بگیرم.»

او هم مثل بقیه المپیکی‌ها از شرایط دهکده راضی نیست اما نمی‌خواهد تمرکزش را روی حاشیه‌ها بگذارد: «وضعیت دهکده اصلا خوب نیست و کیفیت پایین غذاها در حد المپیک نیست. فقط قابل خوردن است. من هم که برای هدف مهم تری به ریو آمده‌ام. تنها برای استراحت به اتاقم می‌روم. بنابراین خیلی به این مسائل توجه نمی‌کنم.»