حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
یکی از عواملی که در اکوسیستم گیاهی بر هر موجود زنده تاثیرگذار است، بحث بهداشت و روانشناسی نور در فضای شهری است. در کشورهای اروپایی، این نوع نورپردازی محدود و مربوط به مراسم خاص به مدت چند روز در سال است؛ مثلا یک کارناوال، جشن سال نو یا درفضاهای دیگری که بیشترشان تناسبی با فرهنگ حاکم بر کشور ما ندارد. ما باید هر ایدهای را در جای درست آن به کار ببریم تا حس مطلوبی را به مخاطب انتقال دهد و در عین حال، آسیبی به محیط وارد نکند. همچنین نورآرایی صحیح به معنای نمایش صادقانه جلوه اشیا در شب با تاکید بر فرم واقعی آنها در روز است. چنانکه برگ درختان در مناسبتهای خاص میتواند به رنگهای قرمز، آبی و بنفش و در زمانهای دیگر به رنگ سبز که رنگ واقعی آهاست، نورپردازی شود. علاوه بر این در شب با استفاده از سایه و نیمسایه و جانمایی ایدهآل منابع نور میتوان اشیا را به زیبایی روز نمایان کرد.
ما در طراحیهایمان باید توجه داشته باشیم، درختانی مثل درختان خیابان ولیعصر تهران با عمر بیش از 70 سال میراث ما برای نسلهای بعد خواهند بود. از نظر زیبایی شناسی نیز درخت را به صورت یک عنصر مستقل نمیتوان در نظر گرفت و باید مجموعه فضای شهری را مد نظر داشت. نمیتوان یک درخت را در منطقه کویری با درختی در خیابانی مدرن با ساختمانهای بلند به شیوهای یکسان نورپردازی کرد. همچنین برای نورپردازی موقت درخت بهترین حالت، منبع نوری است که درخت را به رنگ طبیعی خودش روشن کند. رنگ سفید گرم یا آفتابی که رنگ سبز برگهای درخت را بازتاب دهد، مسلما انتخابی بهتر در برابر شیوهای است که ما درخت را به شکلی جز چیزی که هست، نمایش دهیم.
علی شکرالهزاده
کارشناس و مدرس نورپردازی
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....