اردوغان؛ «سلطان دیوانه» و «معتاد قدرت»

پایگاه خبری «دیلی بیست» در این گزارش نوشت: رجب طیب اردوغان سال 2002 و یک سال پس از تشکیل حزب عدالت و توسعه، به قدرت رسید، اما گذشت 11 سال به عنوان نخست‌وزیر برای او کافی نبود. اردوغان در سال 2011 نظام و سیستم انتخاباتی را تغییر داد تا راه برای تبدیل او به عنوان اولین رئیس‌جمهور مستقیما منتخب مردم در سال 2013 هموار شود.

پایگاه آمریکایی ادامه داد: ماه گذشته با کنار زدن احمد داوود اوغلو از نخست‌وزیری، برای هیچ کس تردیدی درباره توهمات نئو عثمانی اردوغان باقی نماند. به گزارش فارس، نویسنده این یادداشت تاکید کرد: «استفاده از کلیشه «کودتای قصر» از نظر من حتی بخشی از ماجرا را هم بازگو نمی‌کند. بر فراز تپه‌ای [بش تپه] در حاشیه آنکارا، یک مکان خاص هزار اتاقه کاخ سفید اردوغان قرار دارد. هزینه این کاخ که از کاخ‌سفید و کرملین بزرگ‌تر است، بیش از 615 میلیون دلار بوده است و هر چه سلطانی‌گری اردوغان زیاد شده، هوس سلطان گونه اردوغان هم افزایش می‌یابد.»

در ادامه این گزارش آمده است: همان‌طور که (پایگاه) فریدام هاوس گزارش داده اردوغان طی سال‌های اخیر، با سرعت هشداردهنده‌ای در حال فرسودن آزادی رسانه در ترکیه بوده است. حمله اردوغان به خبرنگاران و روزنامه‌نگاران چنان بوده که حتی رئیس‌جمهور باراک اوباما نیز حس کرد به اردوغان هشدار بدهد که عقب بنشیند. در ادامه گزارش، دیلی بیست به شکایت‌ها و تعقیب قضایی 236 نفر در ترکیه به خاطر «اهانت به رئیس دولت ترکیه» در حد فاصل آگوست 2014 تا مارس 2015 اشاره و می‌نویسد: گفتن این‌که اردوغان در قدرت غرق شده، دست کم گرفتن و کتمان حقیقت است. این مرد بیشتر شبیه فردی معتاد به کراک است و هر چه زودتر بازنشسته شود، بهتر است. در واقع باید گفت کل «مدل ترکیه» مُرده است.