دستگیری شجریان در آلمان!

به گزارش جام‌جم، برگزاری کنسرت‌های هنرمندان ایرانی آن سوی مرزها چندسالی است که روز‌به‌روز بیشتر می‌شود، طبیعتا برای مردمی مثل ما که همیشه مرغ همسایه برایمان غاز بوده، عنوان تور کنسرت خارج از کشور چنان جذاب و پرطمطراق است که با شنیدنش نگاهمان به گروه موسیقی که این تور کنسرت را برگزار می‌کند، بسیار تغییر می‌کند، اما حالا یکی از همین مرغ‌هایی که فکر می‌کرده‌ایم غاز است، مشکلات زیادی را برای یکی از گروه‌های موسیقی کشورمان پدید آورده؛ آن هم گروهی که شاید برخی اعضایش کم و بیش گرفتار حاشیه‌هایی شده باشند، اما خواننده‌اش همایون شجریان در میان هنرمندان به اخلاق‌مداری معروف است و همه می‌دانند که او هرگز هنر و شخصیتش را با هیچ رقمی معامله نمی‌کند.

این خواننده و اعضای گروه کنسرت «چرا رفتی» راهی اروپا شدند تا کنسرت‌های متعددی را برگزار کنند. اجرای این کنسرت هفته گذشته در هامبورگ لغو شد و حاشیه‌های زیادی را با خود داشت.

همایون شجریان گفت: کنسرت‌گذار شرایط لازم برای اجرا در سالن را فراهم نکرده و آنها کنسرت را لغو کرده‌اند. با این حال مجید فکری، کنسرت‌گذار ایرانی این برنامه همچنان به بلیت‌فروشی ادامه داد و گویا قصد داشت به هر تدبیر گروه را مجبور کند که روی صحنه بروند. شجریان هم اعلام کرد که مردم باید پول بلیت‌هایشان را از او پس بگیرند و کنسرت برگزار نخواهد شد. ماجرای تهدید این خواننده و گروهش و تشکیل پرونده و... پیش از این اعلام شده بود، اما حالا فکری مدعی شده که از همایون شجریان شکایت کرده و موجب دستگیری او توسط پلیس آلمان شده است. در پایان این‌که هر دو طرف مدعی هستند پول‌ها دست طرف مقابل است و نمی‌توانند مسئولیت این ماجرا را بپذیرند. تور کنسرت «چرا رفتی» در ایران جزو پرفروش‌ترین کنسرت‌ها بود و طبیعتا در میان ایرانی‌های خارج از کشور هم طرفدارانی داشت. بروز چنین اتفاقی می‌تواند از یک‌طرف خدشه‌ای بر اعتبار هنرمندان ایرانی باشد که در داخل کشور از هر نوع حاشیه‌ای دوری می‌کنند، آن وقت در سطح جهانی درگیر چنین اتفاقات ناخوشایندی می‌شوند، اما واقعا راه چاره چیست؟ می‌توان از هنرمندان خواست قید برگزاری این کنسرت‌ها را بزنند؟

مخاطب اندک، سالن‌های نامناسب

یکی از مواردی که همایون شجریان به آن اشاره کرده، نامناسب بودن کیفیت سالن اجراست. محمد داوودزاده، یکی از کنسرت‌گذاران ایرانی خارج از کشور است؛ هرچند تائید می‌کند که سالن اجرا باید کیفیت خوبی داشته باشد، اما معتقد است موسیقی ایرانی کلا در میان ایرانیان خارج از کشور مخاطب چندانی ندارد و نمی‌توان در سالن‌هایی با ظرفیت بیش از 250 تا 500 نفر برای این کنسرت‌ها سرمایه‌گذاری کرد و همین موضوع می‌تواند دست ما را تا حدی برای انتخاب سالن ببندد. او توضیح می‌دهد: اگر بخواهیم سالن‌هایی با ظرفیت‌های بالاتر اجاره کنیم، متضرر می‌شویم؛ زیرا با صندلی‌های خالی مواجه خواهیم شد.

کم‌فروشی کنسرت‌گذاران ایرانی

هادی سپهری، سرپرست گروه «آواز» هم یکی از کسانی است که خارج از کشور کنسرت‌هایی را برگزار می‌کند. کار این گروه تلفیقی از موسیقی ایرانی و آذری است و شاید به دلیل همین تلفیقی بودن بتواند مخاطبان بیشتری را خارج از مرزهای ایران داشته باشد. البته این هنرمند با شنیدن عنوان کنسرت‌گذار ایرانی واکنش می‌دهد. سپهری تاکنون با کنسرت‌گذاران ایرانی کار نکرده و ترجیح می‌دهد هیچ وقت چنین کاری را انجام ندهد.

او در این‌باره به جام‌جم توضیح می‌دهد: کنسرت‌گذاران ایرانی نگاهی کاملا اقتصادی به برگزاری کنسرت‌ها دارند، ضمن این‌که تبلیغ مناسبی هم برای کنسرت انجام نمی‌دهند.

او ادامه می‌هد: یک کنسرت‌گذار خارجی از تمامی ابزارهای لازم برای تبلیغ استفاده و از شبکه‌های اجتماعی گرفته تا در و دیوار شهرها را از بنرهای تبلیغی پر می‌کند. همین موضوع موجب می‌شود که ترجیح بدهم با برنامه‌گذاران ایرانی کار نکنم. اما با این شرایط راه‌حل چیست؟ آیا همان‌طور که وزارت امور خارجه برای برگزاری این کنسرت‌ها بارها استعلام می‌گیرد، نباید نظارت دقیق‌تری بر برگزارکنندگان این کنسرت‌ها از سوی وزارت ارشاد و وزارت امور خارجه انجام شود تا دست‌کم احتمال بروز چنین اتفاقاتی که به اعتبار و نام هنرمندان ایرانی در سطح جهان لطمه می‌زند، گرفته شود.

زینب مرتضایی‌فرد

فرهنگ و هنر