پاروی پرتوان سولماز

آنها به همان میزان فعالیت بدنی از محیط پیرامون خود آرامش می‌گیرند حتی اگر قرار باشد در آب‌های پرتلاطم پارو بزنند. البته قایقرانی رشته‌ای است که به‌ندرت کسی آن را به عنوان اولین رشته خود انتخاب می‌کند. تقریبا تمام قایقرانان ابتدا در رشته دیگری مشغول فعالیت بودند، اما براساس اتفاق یا یک علاقه ناگهانی به قایقرانی رو آوردند؛ یکی از آنها سولماز عباسی است. عضو 32 ساله تیم ملی قایقرانی بانوان مدال‌های رنگارنگی در کارنامه افتخارات خود دارد و می‌توان او را پرافتخارترین قایقران زن تاریخ ورزش ایران معرفی کرد. افتخارات او یکی، دو تا نیستند، از جمله مقام سوم رقابت‌های آسیایی در رشته چهار نفره روئینگ زنان، نایب قهرمانی رقابت‌های قهرمانی آسیا در رشته چهار نفره روئینگ زنان، مقام سوم رقابت‌های آسیایی در رشته چهار‌نفره روئینگ زنان، مقام سوم رقابت‌های آسیایی در رشته انفرادی روئینگ زنان و تصاحب سهمیه رقابت‌های المپیک 2012 لندن که این آخری حتی از کسب مدال بازی‌های آسیایی هم برای او ارزشمندتر بود. سولماز به دلیل کسب همین سهمیه یکی از تاریخ‌سازان و پرچمداران تاریخ ورزش بانوان به‌شمار می‌رود.

عباسی در مسابقات گزینشی المپیک که به میزبانی کره‌جنوبی برگزار شد، در فینال ماده A تک‌نفره سنگین وزن زنان پس از کیبارای ژاپنی و کیم از کره‌جنوبی در رده سوم ایستاد و سهمیه المپیک 2012 لندن را کسب کرد.

سولماز در المپیک لندن نیز تا مرحله یک چهارم نهایی ماده A تک‌نفره سنگین وزن زنان پیش رفت.

اما سولماز اکنون شرایط متفاوتی دارد. تیر ماه امسال بود که اعلام شد این بانوی پرافتخار قایقرانی برای یک مدت کوتاه با این رشته ورزشی و البته تیم ملی خداحافظی کرده که دلیلش چیزی نبود جز خستگی. در واقع شرایط طاقت‌فرسای تمرینات تیم ملی باعث شده بود تا او مدتی از لحاظ روحی به هم بریزد که کاملا با آرامش دنیای قایقرانی در تضاد بود. این ملی پوش قایقرانی مدتی کوتاه کنار کشید، اما همانطور که قبلا برنامه‌ریزی کرده بود دوباره برگشت ولی همچنان تحصیلات در اولویت اول اوست. در واقع سولماز شانسی جدی برای کسب سهمیه المپیک 2016 ندارد و اگر هم شانسی وجود داشته باشد آمادگی در کار نیست.

با وجود این خستگی طولانی‌مدت بانوی قایقرانی ایران او نام مهمی در این رشته به‌شمار می‌رود. پاروی پرتوان او افتخارات زیادی کسب کرد، افتخاراتی که شاید دیگر از سوی خود او تکرار نشوند، اما حداقل در تاریخ ورزش ایران ماندگار هستند.