بازگشت غبار میان سیاره ای به زمین

فضاپیمای استارداست یا غبار ستاره ای (star dust) ساعت 13:40 روز گذشته به وقت مرکزی ایران ، به ماموریت 7 ساله خود پایان داد و با فرود موفق در صحرای یوتا در ایالت کالیفرنیای شمالی ، گنجینه باارزشی را همراه خود به زمین آورد.

کد خبر: ۸۵۸۹۰

استارداست 7 سال پیش برای بررسی ذرات تشکیل دنباله دارها عازم سفری طولانی شد. این فضاپیما در سال 2000 بخش اول ماموریت خود را که جمع آوری غبارهای باقیمانده از دوران شکل گیری منظومه شمسی بود، به پایان رساند و پس از ملاقات با یک سیارک ، عازم هدف اصلی خود یا همان دنباله دار وایلد 2 شد. فضاپیمای استارداست با عبور از درون گیسوی این دنباله دار ، به جمع آوری ذرات جدا شده از هسته آن پرداخت و برای این کار از فناوری پیشرفته ای به نام آیروژل به استفاده کرد. 99.8 درصد حجم این مواد را هوا و مابقی را ترکیب ویژه ای از سیلیکون تشکیل می دهد که می تواند این ذرات بسیار کوچک را به دام اندازد. با پایان ماموریت اصلی ، استارداست به سمت زمین حرکت کرد. ساعت 13:25 به وقت مرکزی ایران ، فضاپیما محفظه سنگین ذرات جمع آوری شده را که در پوششهای حفاظتی ویژه ای پنهان شده بود ، رها کرد تا وارد جو زمین شود. ساکنان نیمه غربی امریکا توانستند فرود این فضاپیما را که شکل یک آذرگوی درخشان را داشت از قدر منفی 7 در آسمان رصد کنند. سرعت فرود این محفظه 46440 کیلومتر در ساعت بود که رکورد سرعت ورود اجرام ساخت دست بشر به جو زمین را شکست و سرانجام در ساعت 13:40 با فرود موفق این محفظه ، پس از سفری 4.6 میلیارد کیلومتری ، هدیه ای باارزش را برای ستاره شناسان به ارمغان آورد. یکی از مدیران طرح که در محل فرود حاضر بود، اعلام کرد: همه چیز به ظاهر عالی است و انتظار داریم ماموریت با موفقیت کامل به پایان رسیده باشد. بسیاری از مهندسان نگران بودند حادثه بازشدن چترهای فرود ماموریت جنسیس که سال گذشته رخ داد، بار دیگر به وقوع بپیوندد اما استارداست مطابق برنامه ، مراحل فرود را سپری کرد. در حال حاضر محفظه این ذرات به آزمایشگاه موقتی که در صحرای یوتا ایجاد شده است ، فرستاده شده تا مورد بررسی قرار گیرد. اطلاعات و داده های ارزشمندی که از این ماموریت حاصل شده است ، به مرور زمان منتشر خواهد شد و «جام جم» سعی می کند به طور منظم آخرین داده های این ماموریت را به اطلاع عموم برساند. بررسی دنباله دارها ، از آنجایی که یادگارهای دست نخورده ای از دوران شکل گیری منظومه شمسی به شمار می روند ، برای دانشمندان بسیار مهم است و آن را به صندوقچه اسرار منظومه ما تشبیه می کنند. این نخستین بار است که ذرات یک دنباله دار در آزمایشگاه های مجهز زمین مورد بررسی و کاوش قرار می گیرد.