پلک
عشق عکسها
لوکیشنشان از فقر است و پیشزمینه عکسشان از نداری، تنپوششان کهنه است و پاپوشهایشان مندرس، اما رو به دوربین کردهاند و با اشاره انگشت گفتهاند «وی»، به معنی موفقیت، پیروزی.
نکته همین است، این حس امید، این جوشش لبخند روی صورتهای معصوم که فقط در دنیای بیغل و غش کودکانه میشود آن را پیدا کرد. راستی اگر ما بزرگترها پاهایی چرک داشتیم و دمپاییهایی خاک گرفته و فرسوده باز هم جلوی دوربین لم میدادیم و میگفتیم وی؟ به احتمال زیاد نه، چون این شهامت فقط از عشق عکسها ساخته است، از این بچههای بیغل و غش کمتوقع.
گفت و گو
