پلک
عشق عکس‌ها
لوکیشن‌شان از فقر است و پیش‌زمینه عکس‌‌شان از نداری، تن‌پوش‌شان کهنه است و پاپوش‌هایشان مندرس، اما رو به دوربین کرده‌اند و با اشاره انگشت گفته‌اند «وی»، به معنی موفقیت، پیروزی.
نکته همین است، این حس امید، این جوشش لبخند روی صورت‌های معصوم که فقط در دنیای بی‌غل و غش کودکانه می‌شود آن را پیدا کرد. راستی اگر ما بزرگترها پاهایی چرک داشتیم و دمپایی‌هایی خاک گرفته و فرسوده باز هم جلوی دوربین لم می‌دادیم و می‌گفتیم وی؟ به احتمال زیاد نه، چون این شهامت فقط از عشق عکس‌ها ساخته است، از این بچه‌های بی‌غل و غش کم‌توقع.
گفت و گو
دکتر همایون: حضرت فاطمه (س) الگویی بی‌بدیل برای نقش‌آفرینی بانوان در عرصه تمدن‌سازی هستند
حضرت زهرا (س)؛ محور یک روایت تمدنی
رئیس مرکز آمار ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با روزنامه «جام‌جم» تشریح کرد
سرشماری بدون مراجعه عمومی
