زنان عشایر میزبان گردشگران خارجی

در ایران نیز عشایر سبک زندگی جذابی دارند. خصوصا برای گردشگران خارجی. زنان عشایر در این میان نقش ویژه‌ای بر دوش دارند. بخش عمده‌ای از فعالیت زندگی عشایری برعهده زنان است.

زنان هستند که فرآیند مربوط به کوچ و زندگی دسته‌جمعی عشایر را سازماندهی می‌‌کنند در فعالیت‌های روزمره زندگی عشایری از دوختن لباس‌های زیبا گرفته تا برپا کردن چادر و حتی موسیقی و رقص محلی نقش دارند و این همه برای گردشگران قطعا جذابیت خاصی دارد. از طرف دیگر تهیه غذاهای محلی، پوشاک، صنایع دستی و... برعهده زنان عشایر است. در کنار اینها حضور زنان با لباس‌های محلی خاص و زیبایشان در مراسم‌ها و آیین‌های محلی همچون جشن‌های عید و عروسی‌‌ها می‌تواند چشم هر گردشگری خصوصا گردشگران خارجی که به ایران بیایند را خیره کند. زندگی در سیاه‌چادر‌های عشایری و خوردن غذاهای دستپخت زنان عشایر در واقع یک تجربه ناب برای هر گردشگری در این دوران است. سیاه‌چادرهایی که حاصل دسترنج زنان عشایر است. آنان با دست خود این چادرها را می‌دوزند و برپا می‌کنند. همین چادرها یکی از زیباترین جاذبه‌های گردشگری عشایری است.

چند شب اقامت در چادر‌های عشایری و زندگی در کنار زنان خونگرم و مهمان‌نواز عشایر می‌تواند تا آخر عمر خاطره‌ای به‌یادماندنی برای گردشگران فراهم کند. از طرف دیگر تنوع غذا، شیوه غذا خوردن، پخت نان آن هم با مواد اولیه سالم به دست زنان عشایر می‌تواند بر جذابیت گذران اوقات فراغت در میان زنان عشایر بیفزاید. همچنین کارهای روزمره عشایر همچون شیر دوشی، ماست‌زنی، کره‌گیری، و صنایع دستی ازجمله دیگر فعالیت‌های مرسوم زنان عشایری است.

زنان عشایری در واقع زنان قدرتمند و مستقلی هستند که بخش عمده‌ای از مسئولیت‌های زندگی کوچ‌نشینی را بر دوش می‌کشند. مسئولیت‌هایی که هرکدام در ذهن گردشگران چون یک جاذبه از سبک خاصی از زندگی نمایان می‌شود. در کنار تمام کارهایی که گفته شد قالیبافی، جاجیم‌بافی، مشک‌زنی و بسیاری فعالیت‌های دیگر در ایل برعهده زنان عشایر است.

در شرایط فعلی به نظر می‌رسد که یکی از راه‌های توسعه و گسترش گردشگری عشایری این است که به زنان عشایری آموزش‌های کافی و لازم برای نحوه برخورد با گردشگران داده شود. در واقع این آموزش‌ها باید مبتنی بر همان نقش زنان عشایر باشد. در کنارش شاید آموزش مقداری زبان‌های خارجی و برخی امور مربوط به نحوه ارتباط گیری با گردشگران خارجی برای این زنان کافی باشد.

زنان عشایر براساس نقش مهم و موثری که در خانواده و ایل دارند، می‌توانند نقش بسیار پررنگ‌تری در بهبود کیفیت گردشگری عشایری داشته باشند. زنان عشایر مهمان‌نواز هستند. تنها کافی است آموزش‌های اندکی برای نحوه استقبال از گردشگران خارجی را ببینند تا بتوان از فرصت و قابلیتی که دارند برای بهبود وضعیت معیشت خود و خانواده‌هایشان استفاده بهینه ببرند. به هر صورت گردشگری عشایری می‌تواند یکی از ارزآور‌ترین ابعاد صنعت گردشگری در ایران امروز باشد.

فاطمه رضاپور