هزارتوی اعصاب

بیماری «میاستنی» را چقدر می‌شناسید؟

بیماری «میاستنی»، یکی از بیماری‌های سیستم عصبی عضلانی و قابل درمان است، ولی اگر تشخیص داده نشود، می‌تواند حتی کشنده باشد. بارزترین ویژگی این بیماری خستگی‌پذیری است، یعنی بیمار با تکرار فعالیت دچار ضعف یا تشدید ضعف می‌شود. بنابراین ممکن است بیمار با شکایت ضعف عضلانی مراجعه کند ولی زمان معاینه مشکلی را نشان ندهد و به خطا برچسب مشکلات روحی و روانی به بیمار زده شود.

کد خبر: ۸۴۷۰۲۳

بیماری میاستنی،‌ یکی از بیماری‌های محل اتصال عصب به عضله است که در آن، علیه گیرنده‌های این ناحیه پادتن ساخته می‌شود و این پادتن‌ها مانع عملکرد صحیح عضله و باعث ضعف می‌شوند. نظیر اکثر بیماری‌های خودایمنی، این بیماری در خانم‌ها شایع‌تر از آقایان است و در خانم‌ها معمولا در دهه دوم و سوم زندگی و در آقایان در دهه پنجم و ششم دیده می‌شود.

شایع‌ترین تظاهر این بیماری،‌ افتادگی پلک (یکطرفه یا دوطرفه) و دوبینی است. البته بیمار صبح‌ها و بعد از استراحت مشکلی ندارد ولی با گذشت روز و با فعالیت، دچار افتادگی پلک و دو بینی می‌شود. در گروهی از بیماران، تمام علائم بیماری منحصر به علائم چشمی می‌ماند و بعد از گذشت دو سال از شروع بیماری ‌علائم چشمی تنها علامت بیماری محسوب می‌شود که به آن میاستنی چشمی گفته می‌شود.

در شکل دیگری از بیماری ـ که به آن میاستنی منتشر می‌گویند ـ علاوه بر علائم چشمی،‌ علائم دیگری نیز ازجمله اختلال بلع و تکلم و ضعف عضلات اندام‌ها ظاهر می‌شود. بیمار بعد از مدتی صحبت کردن دچار تکلم تودماغی می‌شود و در بلع غذا و جویدن مشکل دارد. عضلات قسمت‌های فوقانی اندام‌ها یا به عبارتی، کمربند شانه‌ای و لگنی نیز درگیر می‌شوند؛ ‌مثلا فرد برای شانه کردن سر و شامپو زدن مو و بالا رفتن از پله دچار مشکل می‌شود.

یکی از خطرناک‌ترین علائم بیماری میاستنی که باید به آن توجه کافی شود درگیری عضلات تنفسی است که به آن کریز میاستنی می‌گویند و در صورت درمان نشدن یا تاخیر درمان باعث مرگ می‌شود.

تشخیص بیماری براساس شرح‌حال، معاینه بالینی، تست آزمایشگاهی و تست عصب و عضله است. بلافاصله بعد از تشخیص باید درمان شروع شود که شامل داروهای تضعیف‌کننده سیستم ایمنی، قرص مستینون و در موارد شدید بیماری، تعویض پلاسمای خون و تزریق آمپول ایمونوگلوبولین داخل وریدی است.

همان طور که اشاره شد، عمده موارد بیماری میاستنی، به علت بروز مشکل در سیستم ایمنی بدن است و در موارد نادری نیز جنبه مادرزادی یا ژنتیک دارد که علائم بالینی آنها شبیه میاستنی خود ایمنی بوده ولی درمان و سیر بالینی آنها متفاوت است. بی‌شک در هر بیماری که با ضعف و خستگی‌پذیری مراجعه می‌کند، باید بیماری میاستنی را در نظر داشت.