مهمانی تمام شد؛ جشنی برای همه

نظرسنجی سالانه موسیقی ما در آغاز هر سال و در دوشاخه مردمی و کارشناسی طی دو ماه برگزار می‌شود تا برترین‌های موسیقی ایران در سال گذشته مشخص شوند. تمام آلبوم‌ها و عوامل‌شان که در بازه زمانی فروردین تا 29 اسفند 93 با دریافت مجوز رسمی از دفتر موسیقی وزارت ارشاد و شماره ثبت کتابخانه ملی منتشر شده بود، در این نظرسنجی شرکت کردند. در شاخه مردمی نظرسنجی سالانه «موسیقی ما» کاربران سایتی به همین نام و علاقه‌مندان به موسیقی، نظر شخصی خود را در زمینه رشته‌های مختلف موسیقی اعلام می‌کنند. امسال 150 هزار نفر در این رای‌گیری مردمی شرکت کرده‌اند. در شاخه کارشناسی نیز 200 نفر از کارشناسان و متخصصان موسیقی ایران دفترچه‌های مخصوص نظرسنجی را پرکرده‌اند. در نهایت آرای هنرمندان و کارشناسان شمرده شده و در هر رشته پنج گزینه‌ای که بیشترین آرا را به خود اختصاص داده باشد، به عنوان نامزدهای دریافت تندیس معرفی می‌شود. بخش‌های آلبوم‌های برگزیده سومین جشن موسیقی ما را سرفصل‌های «آلبوم‌های برگزیده موسیقی سنتی ایرانی (با کلام)»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی سنتی ایرانی (بی‌کلام)»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی پاپ»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی تلفیقی و تجربی»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی کلاسیک مدرن و ملل»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی پاپ‌/ ‌راک»، «آلبوم‌های برگزیده موسیقی نواحی و مقامی» تشکیل داد و به این ترتیب بهترین آلبوم‌های موسیقی در ژانرهای گوناگون معرفی شدند. بخش بعدی جشن موسیقی ما به بهترین قطعات داخل آلبوم سال 93 اختصاص داشت که در این بخش نیز قطعات منتخب در ژانرهای گوناگون انتخاب شدند. در بخش دیگری از این جشن آهنگسازان و تنظیم‌کنندگان آلبوم‌های سال 93 معرفی و بعد از این قسمت بهترین ترانه‌سراها انتخاب شدند. بهترین ترانه سال و بهترین کنسرت‌گذار سال هم آخرین بخش جشن سالانه موسیقی ما بودند.

جشن موسیقی ما قطعا در موسیقی امروز ما یک اتفاق است؛ هرچند که ضعف‌ها و کاستی‌های خود را هم دارد، اما دست‌اندرکاران برگزارکننده این جشن دست به اقدامی زده‌اند که تاکنون در کشور ما سابقه نداشته است. این جشن به واسطه پایگاه مردمی که دارد و با بیش از 150 هزار رای، حداقل از این منظر قابل اعتنا به حساب می‌آید. البته در دو دوره گذشته این جشن انتقاداتی نسبت به داوری کارشناسی آثار وارد شد. شاید به خاطر همین هم باشد که روند داوری امسال این جشن کاملا تغییر کرده تا هر گونه شک و شبهه احتمالی در این زمینه برطرف شود. از طرفی کسانی که اندکی به فضای موسیقی ایران آشنا باشند، می‌دانند گردهم‌آوردن هنرمندان شاخه‌های گوناگون موسیقی در کنار یکدیگر چه کار دشوار و حتی نشدنی است، اما به لطف این جشن همه اهالی موسیقی از سنتی و پاپ گرفته تا تلفیق و کلاسیک کنار هم می‌نشینند و حداقل برای یک شب صلح و آرامش میان اهالی موسیقی برقرار می‌شود!

ای کاش جشن سالانه موسیقی ما نه تنها از پژوهشگران که از خبرنگاران، روزنامه‌نگاران و منتقدان موسیقی هم تقدیر کند و بخش پررنگ‌تری را به موسیقی نواحی مختلف ایران اختصاص دهد، مگر نه این‌که این جشن برای همه مردم ایران با هر زبان و قومیتی است؟!

زهره نیلی