زندگی به سبک اصیل

شکاف بین نسلی، شکاف بین نسلی نیست!

بسیاری از مسائل ما آن چیزی نیستند که فکر می‌کنیم. مثلا ما تصور می‌کنیم مشکل بچه‌ای که مدام پرخاش می‌کند روحی و روانی است، آن را بزرگ و پیچیده می‌کنیم و به انواع مشاور و روان‌شناس و روانکاو مراجعه می‌کنیم تا مشکل پرخاشگری فرزندمان حل شود، حال آن‌که ـ برای مثال ـ مشکل این کودک بی‌زبان یک حساسیت ساده است.

کد خبر: ۸۳۸۰۲۳

او به دلیل حساسیت به بوی عطر سردرد می‌گیرد و این به پرخاشگری او منجر می‌شود. در این‌گونه موارد که در زندگی ما کم هم نیستند هم در جای اشتباه به دنبال علت مشکل می‌گردیم و هم در تشخیص عمق و پیچیدگی ماجرا تصور ما بیهوده و ساختگی است. مشکل هم در واقع جای دیگری است و البته عمق و پیچیدگی آنچنانی هم ندارد.

در مورد شکاف بین نسلی هم خیلی از مواقع مشکل شکاف بین نسلی نیست. مساله این نیست که فرزند من در مقایسه با من به نسل دیگری تعلق دارد؛ مشکل در جامعه‌شناسی نسلی و اختلاف شدید و کهنه پدران و فرزندان نیست.

البته مساله شکاف بین نسلی به کل مساله‌ای ساختگی و غلط نیست. در هر حال پدران ما با پدران خود، همان‌طور که ما با آنها اختلاف داریم، اختلاف نظرهایی داشته‌اند و این اختلاف سابقه‌ای به قدمت تاریخ و زندگی بشر دارد و شاید ریشه‌اش به اختلاف حضرت آدم با دو فرزندش هم برگردد.

با وجود این همه اختلافاتی که ما با فرزندمان یا نسل فرزند خود داریم مشکل نسلی و تفاوت و شکاف بین نسلی نیست، مشکل جای دیگری است، در جایی خیلی ساده‌تر و کلی‌تر. مساله بسیاری از ما با نسل‌های دیگر در یک عدم پذیرش ساده است.

ناتوانی من در پذیرش چیزی جدید در مورد اختلاف من و فرزندم هم صادق است. اگر همکارم هم درخصوص مساله‌ای نظری مخالف من داشته باشد، من را عصبانی می‌کند، در مورد فرزندم فقط به دلیل عواطف شدیدتر، این ناراحتی و عصبانیت بیشتر می‌شود.

در جامعه ما با توجه به رشد جمعیت ناگهانی پس از پیروزی انقلاب، نسلی شکل گرفت که در ظاهر با نسل قبل از خود اختلاف دارد، اما این اختلاف طبیعی است چراکه اصولا آدم‌های تازه نمی‌توانند دقیقا شبیه به آدم‌های گذشته فکر کنند و اختلاف در این‌گونه موارد کاملا طبیعی است.

اختلاف بین نسلی اگر دقیقا نگاه کنیم اختلاف بین دو گونه فکر و دو شیوه متفاوت از زندگی است، اما اختلاف در باور، رفتار، احساسات و گفتار به معنای تفاوت نسل‌های مختلف نیست، این اساسا تفاوت آدمهاست، تفاوتی که ما به هر حال با یکدیگر داریم و برای آرامش خودمان هم که شده باید درصد زیادی از آن را بپذیریم.

نسل‌ها با هم اختلاف دارند، ولی در جامعه‌ای که اختلافات پذیرفته می‌شود، اختلاف نسلی هم راحت‌تر پذیرفته و درک می‌شود. همین پذیرش و درک متقابل منتهی به شناخت و بیان راحت‌تر اختلافاتی می‌شود که در بطن زندگی اجتماعی همواره وجود داشته و دارد. این‌که بسیاری از جوانان زندگی مخفی و زیرزمینی پیدا می‌کنند به دلیل اختلاف سنی و نسلی آنها نیست، به دلیل این است که جامعه بار پذیرش متفاوت بودن برایش سنگین است و به همین دلیل مشکلات در آن در سطحی قابل تشخیص و گفت‌وگو پذیر دیده نمی‌شود.