جرمی کوربین رئیس حزب کارگر انگلیس شد

به گزارش روزنامه گاردین، از میان 422 هزار رای داده شده در روز گذشته، جرمی کوربین توانست حدود 251 هزار رای و به عبارت دیگر حدود 59 درصد آراء را به دست آورد. اندی بورنهام، ایوت کوپر و لیز کندال سه نامزد دیگر این حزب به ترتیب 19، 17 و 5 درصد آراء را به دست آوردند. در این رای‌گیری تام واتسن توانست به عنوان معاون جدید حزب کارگر انتخاب شود. واتسون در سخنرانی بعد از انتخابش گفت که از رهبر جدید حزب کارگر حمایت می‌کند و از دیگر اعضای حزب هم می‌خواهد که همین‌ کار را بکنند؛ البته جیمی رد، نماینده این حزب و وزیر بهداشت در کابینه سایه پس از پیروزی کوربین استعفا کرد و در بیانیه‌ای نوشت: به قدرت رسیدن حزب کارگر با رهبری جرمی کوربین، تقریبا غیرممکن است.

در همین حال، کوربین در اولین سخنرانی‌اش پس از اعلام پیروزی ضمن تشکر از مردم و نمایندگانی که به او رای دادند، گفت: حزب کارگر طی سه ماه گذشته شاهد تغییرات گسترده‌ای بوده و علت آن این است‌که مردم، انگلستان بهتری می‌خواهند.

وی سپس به انتقاد از رسانه‌ها پرداخت و گفت: آنها نمی‌توانند دیدگاه بسیاری از جوانان این کشور را درک کنند و بیشتر سیاست‌زده هستند.

وی که طی این سه ماه بارها از مواضع اقتصادی دولت انگلیس انتقاد کرده بود، افزود: محافظه‌کاران بار بحران اقتصادی را بر دوش فقرا انداختند که این موضوع کاملا غیرمنصفانه است.

به دنبال این موضوع، اد میلیبند، رهبر سابق حزب کارگر که به دنبال انتخابات پارلمانی اوایل سال جاری از سمت خود استعفا کرده بود، در اظهارنظری گفت: من از کوربین حمایت می‌کنم، اما باید اذعان داشت که او برای متحدکردن تمام اعضای این حزب کار بسیار دشواری دارد. ناتالی بنت، رهبر حزب سبزهای انگلیس نیز در بیانیه‌ای از انتخاب کوربین به عنوان رهبر حزب کارگر حمایت کرد.

نیکولا استروژن، سر وزیر اسکاتلند نیز با اعلام حمایت از کوربین، گفت، انتخاب وی به عنوان رهبر حزب کارگر زمینه برگزاری دوباره همه‌پرسی استقلال اسکاتلند را فراهم می‌کند.

انتخاب کوربین در حالی صورت می‌گیرد که از سوی رسانه‌های جریان اصلی و اغلب سیاستمداران انگلیسی مورد انتقاد شدید قرار گرفته بود. زمانی که او در ژوئن امسال نامزدی خود را برای رهبری حزب کارگر اعلام کرد، تقریبا کسی او را جدی نگرفت و کارشناسان سیاسی نیز شانس چندانی برای وی قائل نبودند. با این حال انتقادات صریح او از جنگ عراق، مخالفتش با سیاست‌های ریاضتی و شکست سنگین حزب کارگر در انتخابات سراسری سال 2015 که به کناره‌گیری اد میلبند منجر شد، در نهایت کوربین را در صدر نامزدهای رهبری بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت قرار داد، تا حزبی که زمانی به رهبری «تونی بلر» آغازگر جنگ خونین عراق بود، حالا در چرخشی 180 درجه‌ای رهبری فردی ضدجنگ را در رأس خود تجربه کند.

کوربین مخالف شدید سیاست ریاضت اقتصادی دولت محافظه‌کار دیوید کامرون بوده و همواره با سیاست‌های جنگ‌طلبان انگلیس نیز ابراز مخالفت کرده است. وی شدیدا با مداخله نظامی انگلیس در افغانستان، لیبی، سوریه و عراق مخالفت کرده است و همین‌ها وجه تمایز مهم او با دیگر رهبران این حزب است.