سردرگمی در تکمیل اعضای هیات وزیران

سومین وزیر نفت پیشنهادی رئیس جمهور به مجلس هم نتوانست بر کرسی این وزارتخانه تکیه بزند. وقتی سعیدلو، معاون پیشین احمدی نژاد در شهرداری تهران از سد رای اعتماد مجلس نگذشت

کد خبر: ۸۱۷۲۹

، برخی رسانه ها آن را به معنای تقابل مجلس با ایده های نفتی احمدی نژاد تلقی کردند.
احمدی نژاد در تبلیغات انتخاباتی اش وعده داده نفت را بر سر سفره مردم بیاورد و برای تحقق این وعده چاره ای جز این نبود که یکی از نزدیک ترین مردان رئیس جمهور روانه این وزارتخانه شود.
مجلس ، تحقق قول احمدی نژاد را پذیرفته بود، اما اعتقاد داشت این وعده آن گاه جامه عمل می پوشد که وزیری آشنا به امور نفت ، در راس وزارتخانه قرار گیرد. احمدی نژاد گویا مانند روسای جمهور پیش از خود این ایده را قبول نداشت.
در دولت خاتمی یک مهندس راه و ساختمان با پیشینه اشتغال در وزارت جهاد و نیرو وزیر نفت شده بود، در دوره هاشمی رفسنجانی هم یک مهندس عمران که مخابرات کشور را هم اداره کرده بود به این سمت منصوب شده بود و احمدی نژاد می خواست روند گذشته را باز هم ادامه دهد؛ اما ظاهرا مجلس ، تخصص گراتر از آن بود که رئیس جمهور می پنداشت.
هنگامی که وزیران دولت احمدی نژاد به مجلس معرفی شدند، یک روزنامه پرسابقه صبح نوشت که کابینه معرفی شده متخصص ترین دولت پس از انقلاب است.
به ادعای این روزنامه ، دست کم تحصیلات نیمی از وزیران مرتبط با وظایف وزارتخانه ای بود که برای تصدی آن معرفی شده بودند و از سوی دیگر اکثریت بالایی از آنها تجربه و پیشینه اشتغال در کارهایی را داشتند که از این پس می خواستند همان مسوولیت ها را در سطح بالاتری ادامه دهند. این ادعا، گزاف نبود.
سوابقی که وزیران ارائه کرده بودند، همین را نشان می داد و اتفاقا 4وزیری که نتوانستند از فیلتر مجلس عبور کنند، تخصص یا سابقه شان منطبق با شغلی نبود که می خواستند آن را احراز کنند.
از سویی نمایندگان مجلس یک ویژگی را در جریان رای اعتماد به کابینه برای جریان اصولگرایی به ثبت رساندند. آنها اثبات کردند با آن که رئیس جمهور نیز همچون خودشان از جناح اصولگرا برخاسته ، اما نقش نظارتی قوه مقننه را فدای روابط جناحی نمی کنند. آنها در واقع ، این پیام را به دولت و مردم دادند که خانه ملت استقلال کافی ندارد.

نقش انتقادی مجلس
امروز، احمدی نژاد قدرتمندترین منتقدانش را در میان جریان اصولگرا جستجو می کند. آن گاه که او اولین وزیر را برای وزارت نفت پیشنهاد کرد، جمعی از نمایندگان از رئیس جمهور خواستند در انتخاب مشاورانی که اعضای دولت را به او معرفی می کنند، تجدیدنظر کند.
دومین و اولین وزیر معرفی شده از سوی رئیس جمهور نیز، با همین توصیه منتقدان روبه رو شد. آنها باز هم تاکید کردند احمدی نژاد چاره های جز بسط دایره مشاورانش ندارد.
برخی محافل سیاسی و مطبوعات با اشتهای خاصی تلاش می کنند این اختلاف را ریشه دارتر از یک اختلاف سلیقه جا بیندازند و موضع مجلس را در برابر وزیران پیشنهادی نفت، علامت اختلافات در حال گسترش معرفی کنند. فراموش نکرده ایم که همین محافل و رسانه ها تا مدتی قبل مدعی بودند حاکمیت در حال یکدست شدن است و به زعم آنها این یکدستی می توانست زیان های فراوانی را برای نظام به همراه داشته باشد.

نفت و سیاست
اگر مجلس می خواست با احمدی نژاد به یک رویارویی سیاسی بپردازد قاعدتا می باید مثلا به وزیر کشور یا وزیر خارجه یا وزیر اطلاعات رای عدم اعتماد می داد، حال آن که این وزیران بسادگی از مجلس موفق بیرون آمدند.
حتی چهره هایی چون وزیر ارشاد و وزیر کار که از صبغه سیاسی هم برخوردار بودند، با مخالفت قابل اعتنایی روبه رو نشدند.
این اتفاق ، کاملا معنادار بود و از این نکته حکایت می کرد که مجلس و دولت ، بر سر مسائل سیاسی اختلاف نظر ندارند. حتی در مورد وزیران اقتصادی مانند بازرگانی ، صنایع ، اقتصادی و دارایی ، نیرو و... حساسیت خاصی در مجلس به چشم نخورد. تنها دو وزیر اقتصادی رای نیاوردند؛ تعاون و نفت و این وزارت نفت بود که حساسیت فراوانی را برانگیخت.
رسانه هایی که نتوانسته بودند از رای عدم اعتماد احتمالی به وزیران سیاسی دستاویزی پیدا کنند، از رای منفی به وزیر نفت ، بوی سیاست استشمام کردند.

پیکان نقد به سوی مشاوران
بعد از آن که احمدی نژاد سومین تجربه خود را در معرفی وزیر نفت با ناکامی پشت سر گذاشت ، منتقدان ، مشاوران او را مورد حمله قرار دادند. به زعم آنان ، دایره افرادی که به رئیس جمهور مشاوره می دهند، بسیار محدود است و احمدی نژاد باید در آن تجدیدنظر اساسی کند.
مشاوران رئیس جمهور، عمدتا اعضای شورای شهر تهران هستند که هم اینک با او به دولت آمده اند. اشتغال همزمان آنها در شورای شهر و کابینه ، اعتراضات متعددی را برانگیخت ، اما رئیس جمهور ترجیح داد با سکوت ، این خوان را پشت سر بگذارد.
ظاهرا ارزیابی او در این زمینه چندان هم غلط نبود؛ زیرا گذر زمان انتقاد به دوشغله بودن مشاوران رئیس جمهور را کمرنگ کرد. اما سوال اساسی این است که آیا حلقه مشاوران احمدی نژاد فقط به این چند نفر ختم می شود؛ آیا هر 3وزیر پیشنهادی نفت را همین مشاوران اندک شمار برگزیده اند؛ اگر چنین باشد، گسترش انتقادات موجب می شود رئیس جمهور، خود را از محاصره این حلقه برهاند؛ حلقه ای که این روزها بوی تند نفت را با بوی سیاست درآمیخته و تا حد قابل توجهی شامه آزار شده است.