پاسخ‌های احمدی مقدم به شایعات

سردار احمدی‌مقدم، فرمانده پیشین نیروی انتظامی در این زمینه گفت: ما در چهار ماه پایان دوره تصدی، به یک پرونده فساد اقتصادی در بنیاد تعاون برخوردیم که مربوط به یک شرکت سرمایه‌گذاری به نام قدر بود. متوجه شدیم آقایان سوءاستفاده کرده و شرکت‌هایی را در بیرون تاسیس کرده‌اند و در شرکت‌های خودشان سرمایه‌گذاری می‌کنند. به آقایان گفتیم این کار خلاف است و شما اموال را برگردانید و ما هم مسامحه می‌کنیم. اول قبول کردند و بعد گفتند کارشناسی کنیم. بعد دیدند این شرکت‌ها سودآور بوده و گفتند باید بخرید. دیدیم ده‌ها میلیارد تومان باید پول بدهیم این شرکت‌ها را بخریم.

احمدی‌مقدم افزود: پرونده را به مرجع قضایی دادیم، دیدیم اعمال نفوذ کردند. قاضی در میان رسیدگی به پرونده، کنار رفت. به مجلس رفتند و وکیل گرفتند و به ما هم گفتند اگر با ما در بیفتی ما تو را هم با خودمان می‌کشیم پایین. تهدید کردند که فیلم گرفته‌ایم و می‌گذاریم در اینترنت تا مردم بریزند در موسسه قوامین.

فرمانده پیشین نیروی انتظامی افزود: من از دادگاه‌ها ناامید شده بودم. رفتم سراغ آقای آیت‌الله آملی‌لاریجانی رئیس قوه قضاییه، حاج آقای خلفی هم تشریف داشتند. ایشان نامه من را خواند و گفت مگر می‌شود در وسط رسیدگی به پرونده، قاضی را تغییر داد؟ طبق قانون، هنگام رسیدگی، قاضی قابل انتقال یا انفصال نیست. باید این پرونده را با قاضی ویژه اداره کرد. دستور دادند پرونده از مسیر عادی به دادسرای نظامی برود. قاضی و بازپرس ویژه منصوب و با قوت پرونده رسیدگی شد. وی افزود: من وارد جزئیات نمی‌شوم ولی همان آدم‌ها تهدید خودشان را عملی کردند و از آن روز تا حالا دو بار قاضی پرونده برایم نامه فرستاده که در آن نامه نوشته شده متهمان ادعا کرده‌اند با مجوز شما برخی از معاملات را انجام داده‌اند. قاضی هم فقط از من پرسید این حرف راست است یا نه؛ بنده در این پرونده نه احضار شدم نه متهم هستم و مسائلی که مطرح می‌شود بی‌تقوایی برخی افراد است.

احمدی‌مقدم همچنین با تکذیب دوباره برخی شایعات مبنی بر این‌که پسرش در جریان این پرونده بازداشت شده است، گفت: پسر من وکیل است و به او توصیه کردم وکالت هیچ کار دولتی را نپذیر و برو آن پشت‌ها. دو دختر هم دارم که یکی‌شان دانشجو است و دیگری دانش‌آموز است و در سن کار اقتصادی نیستند. هم پسرم و هم دخترانم هر سه مستاجر هستند و در خانه‌های زیر صد متر زندگی می‌کنند و هیچ کار اقتصادی ندارند.