قدم زدن آسان لابه‌لای کتاب‌ها

اگر از پنجشنبه و جمعه‌ای که گذشت صرف‌نظر کنیم مردمی که در 3 روز گذشته به نمایشگاه کتاب تهران رفته‌اند در یک موضوع هم‌نظر بوده‌اند و آن خلوت بودن فضا نسبت به سال‌های گذشته است، آن هم در شرایطی که مهم‌ترین مساله‌ای که سال‌هاست مدیران فرهنگی به آن می‌بالند این است که نمایشگاه ما پرمخاطب‌ترین نمایشگاه کتاب جهان است.

اما این موضوع فقط محدود به مخاطبان نیست، ناشران هم از خلوت بودن نمایشگاه زیاد سخن گفته‌اند، با توجه به گفته‌های ناشران می‌توان به این موضوع پی برد که نمایشگاه کتاب امسال از ضعف برنامه‌ریزی و مدیریت اجرایی رنج می‌برد که این ضعف‌ها به عرصه‌هایی چون تبلیغات هم کشیده شده است و به اندازه سال‌های گذشته شاهد تبلیغات شهری برای نمایشگاه کتاب نیستیم. از طرفی دیگر برگزاری برنامه خوب نگارخانه‌ای به وسعت یک شهر تمام بیلبوردهای تبلیغاتی شهر را از آن خود کرده و جایی برای تبلیغات شهری برای نمایشگاه کتاب نیست.

نتیجه همه این بی‌نظمی‌ها بعلاوه پشت‌سر گذاشتن سالی خالی از اتفاقات ادبی و پژوهشی برجسته‌ای که بتواند توجه مخاطبان را به خود جلب کند، موجب کم‌رونق بودن نمایشگاه نسبت به سال‌های گذشته شده است.

با این همه مدیر اجرایی بیست و هشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران تاکید کرده است که حضور در نمایشگاه‌هایی چون فرانکفورت می‌تواند الگوی مناسبی برای برگزاری نمایشگاه کتاب تهران باشد، این الگوبرداری تاکنون فقط خود را در ثبت‌نام الکترونیک ناشران نشان داده و باید منتظر ماند و دید در بخش‌های دیگر هم در سال‌های آینده شاهد این الگوبرداری‌ها خواهیم بود یا نه.

زینب مرتضایی‌فرد / گروه فرهنگ و هنر

یادداشت سردار سلیمانی برای «آن ۲۳ نفر»

روز گذشته مراسم تجلیل از احمد یوسف‌زاده، راوی کتاب «آن ۲۳ نفر» با حضور محسن مومنی‌شریف رئیس حوزه هنری در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران برگزار شد و در این مراسم احمد یوسف‌زاده در سخنانی از نگارش نامه‌ای از سوی سردار قاسم سلیمانی خطاب به خود درباره این کتاب خبر داد و گفت: شب گذشته سردار سلیمانی به دلیل این‌که خود ایشان مسئولیت تیپ ثارالله کرمان را در آن زمان به‌عهده داشتند، در نامه‌ای نظر خود را درباره این کتاب اعلام کرد.

او افزود: این کتاب یک سوژه ناب و تکرارناشدنی دارد؛ اتفاق آن ماجرایی است که در هیچ جنگ دیگری گزارش نشده است. این‌که رئیس‌جمهور یک کشور متخاصم، اسرایی را که به دست آورده است به کاخ خود دعوت کند و به آنها بگوید برای شما هدایایی می‌خرم و شما را به کشورتان برمی‌گردانم؛ به شرط آن‌که دیگر به جنگ نیایید و اعلام کنید که شما را به اجبار به جبهه فرستاده‌اند.