از اختلاس تا وطن فروشی

سپهبد اسدالله صنیعی سال 1283 ، در همدان متولد شد و پس از پایان تحصیلات نظامی در دانشکده افسری و دانشگاه جنگ به ارتش راه یافت.

کد خبر: ۷۹۴۵۱

در دوران تحصیل در دانشکده افسری (سال 1315) ، از سوی رضاشاه به آجودانی مخصوص ولیعهد محمدرضا پهلوی برگزیده شد و این سمت را تا شهریور 1320 حفظ کرد.
صنیعی از اعضای فرقه ضاله بهائیت بود ولی برخلاف ادعای آن فرقه مبنی بر عدم دخالت بهائیان در سیاست در ارتش مشاغل مهمی چون رئیس بازرسی اداره نظام وظیفه ، معاونت وزارت دفاع ملی [جنگ] و مدیریت عامل شرکت تعاونی مصرف ارتش ، ریاست اداره سررشته داری ارتش و ریاست هیات مدیره سازمان تعاون مصرف کادر نیروهای انتظامی را برعهده داشت و در کلیه سمتهای خود سوءاستفاده های مالی بسیار کرد تا جایی که ساواک در گزارش خود نوشت: «...در زمان تصدی پست ریاست تدارکات [اتکا] اختلافاتی بین مشارالیه ، معاون وزارت جنگ و کمیسیونی که مامور رسیدگی به خریدهای تدارکات شده بود روی داده... از عقد قراردادهای خرید برنج و روغن و چای و پارچه ارقام کلانی سوءاستفاده نموده و پولهای زیادی به خارج از کشور انتقال داد و در بانکهای خارج به حساب گذارد.»
اما این گزارش ها تاثیری در ارتقای صنیعی نداشت و اسدالله علم در دولت خود او را به کفالت وزارت جنگ منصوب کرد و به درجه سپهبدی نیز ارتقاء یافت . 25 دی 1342 دولت علم لایحه ای را به مجلس سنا پیشنهاد کرد که همان لایحه مصونیت مستشاران امریکایی بود و از مجلس سنا خواستار تصویب آن شد. این لایحه به امضای 3 تن از اعضای هیات دولت رسیده بود: اسدالله علم ، عباس آرام (وزیر امور خارجه) و اسدالله صنیعی (کفیل وزارت جنگ) صنیعی که از مدافعان این لایحه بود در کابینه منصور به وزارت جنگ منصوب شد و خوش خدمتی خود را در دولت هویدا نیز ادامه داد. سال 1346 به دلیل سوئ استفاده های مالی اراضی عباس آباد تهران ، پرونده ای برای او تشکیل شد که هیچ گاه مورد رسیدگی قرار نگرفت . صنیعی سال 1347 از وزارت جنگ به وزارت تولیدات کشاورزی منتقل شد و پس از انحلال این وزارتخانه به مشاغل آزاد دیگر پرداخت. او با آغاز انقلاب اسلامی از ایران گریخت و به کانادا رفت.