ریشه های تبعیض در کشور مدعی دمکراسی
زخم تبعیض نژادی در فرانسه و رشد گرایش های راستگرایانه افراطی در این دولت ، سرانجام با کشته شدن 2 نوجوان سیاهپوست فرانسوی به دست پلیس این کشور سر باز کرد و ناآرامی هایی را در حومه پاریس برانگیخت.
اما اظهارات نیکولا سارکوزی ، وزیر کشور فرانسه که دنباله روی سیاست های محدودکننده مهاجران و تصویب قوانین بر ضد گروههای اقلیت در این کشور است ، موجب شد تا ناآرامی ها و اعتراضات مردمی ، سراسر شهرهای فرانسه را دربرگیرد و ژاک شیراک ، رئیس جمهور فرانسه برای کنترل اوضاع ، کابینه اضطراری تشکیل دهد.
محمدعلی محتشمی ، کارشناس مسائل اروپا و امریکا در گفتگو با «جام جم» ریشه اصلی این آشوبها را سیاست های تبعیض آمیز در مقابله با اقلیت ها و نارضایتی شدید آنها از برخوردهای نژادپرستانه در جامعه فرانسه عنوان کرده است.
علت خشونت های اخیر فرانسه را چگونه ارزیابی می کنید؛
دلایل متعددی برای درگیری های اخیر در حومه پاریس که اخیرا به پایتخت این کشور نیز کشیده شده است ، وجود دارد. بخشی از آن به نابسامانی های اقتصادی و مشکل بیکاری جوانان فرانسوی که با سیاست های اقتصادی دولت شیراک نیز تشدید شده است ، برمی گردد. اما عمده این مشکلات که ریشه اصلی این گونه خشونت ها و درگیری هاست ، به نوع برخورد تبعیض نژادی دولت فرانسه و اعمال سیاست های تبعیض آمیز اجتماعی این دولت در مقابله با اقلیت ها و مهاجران مقیم این کشور ، بخصوص فرانسویان عرب زبان ، آفریقایی و آسیایی تبارها در ظرف 5 دهه گذشته برمی گردد. این گروه به عنوان نیروی کار ارزان قیمت همواره نقش عمده ای را در توسعه و پیشرفت فرانسه ایفا کرده اند اما از سهم و امتیاز این نوع مشارکت در جامعه فرانسه بهره مند نبوده و از کمترین حقوق شهروندی برخوردار شده اند. در حقیقت می توان گفت این ناآرامی ها و خشونت ها ، واکنش و پاسخی به آسیبهای اجتماعی جامعه فرانسه است که البته از حاشیه شهرها شروع شده و به مرور به داخل کشیده می شود.
به نظر شما آیا این خشونت ها سازمان یافته است یا خودجوش و مردمی است؛
معمولا اعتراضات مردمی علیه سیاست های تبعیض اقتصادی و اجتماعی هر دولت در هر کشور اعتراضاتی خودجوش است خصوصا اعتراضاتی که سابقه تکرار نیز نداشته باشند. از این رو این درگیری های اخیر در فرانسه را می توان خودجوش ارزیابی کرد اما نباید از نظر دور داشت که با گذشت زمان گروههای مخالف اعم از گروههای اقلیت مذهبی ، مهاجران و اتباع خارجی که سالهاست مقیم فرانسه هستند با هماهنگی به سمت تشکیل گروههای اجتماعی قوی تر و اعتراضات سازمان یافته قدم برمی دارند.
در حالی که فرانسه بزرگ ترین کشور مهاجرپذیر اروپایی است ، رفتار تبعیض آمیز با اقلیت های این کشور را چگونه ارزیابی می کنید؛
اقلیت ها در فرانسه به دو دسته تقسیم می شوند اقلیت های مهاجر و اقلیت های مذهبی. اقلیت های مهاجر گروهی از خارجیان مهاجر را تشکیل می دهند که چندین سال است در فرانسه فعالیت و مالیات پرداخت می کنند و گروه دیگر اقلیت های مذهبی هستند که در میان آنها مسلمانان بزرگترین گروه به شمار می روند. رفتار دولت فرانسه به رغم آنچه این دولت ادعا می کند ، براساس الگوهای دمکراسی ، آزادی بیان و تامین حقوق اجتماعی برای همه اتباع این کشور و به اصطلاح دمکراتیک نیست . در سالهای اخیر شاهد برخوردهای غیردمکراتیک در این کشور بوده ایم که در این میان می توان به ممنوعیت حجاب در مدارس فرانسوی و خشونت های اخیر و پایمال شدن حقوق اقلیت های اجتماعی در این کشور اشاره کرد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
