در روزنامه جام جم روز پنجشنبه 23 اسفند مطلبی با عنوان بلداجی شهره به گز و طبیعت زیبا درج شده بود در آن مطلب آمده بود که گز بلداجی شهرت بسیاری دارد حال آن که به نظر یکی از خوانندگان نکته سنج جام جم
کد خبر: ۷۹۲۴
درباره صحت این موضوع به سبب شهرت بیشتر گز خوانسار تردید وجود دارد در فرهنگ دهخدا پس از آن که به انواع گز اعم از درختی و بوته ای اشاره می شویم در ذیل همان کلمه آمده است: گز خوانسار یا گز انگبینی در اطراف اصفهان )و عمدتا خوانسار که از شهرهای آن استان است ( یافت می شود و در ذیل کلمه خوانسار می نویسد: بخشی از شهرستان گلپایگان واقع در دره ای کوهستانی بر سر راه اصفهان است و گز آن گز بسیار معروفی است که از کوههای خوانسار بدست می آید و برای حلویات و دارو به کار می رود و در ادامه می نویسد: گز انگبینی شکرک مترشح از بوته های گز است که سفت و شکننده و دارای قند و الکلهای مختلف است و از آن نوعی شیرینی به نام گز درست می کنند با عنایت به مراتب فوق ، در هیچ فرهنگ و قاموسی بلداجی به گز اعم از طبیعی یا ساخته شده توسط گزسازان شهره نیست و آنچه معروفیت دارد، گز اصفهان و خوانسار است در فرهنگ معین ذیل نام بلداجی آمده است : دهی از دهستان گندمان بخش شهرستان شهرکرد است و محصول آن غلات، کتیرا، لبنیات است اما امروز با وجود این که گز خوانسار معروفیت جهانی دارد احتمالا به دلیل سم پاشی هایی که توسط ادارات منابع طبیعی و از چند سال پیش از انقلاب صورت گرفته و در این رهگذر پشه ای که عامل تلقیح گرده گیاه بوده از بین رفته است متاسفانه گونه های مولد گز از به بار نشستن باز ایستاده اند و در این مقطع زمانی میزان محصول در پایین ترین سطح است و سازندگان گز نیز به دلیل کمی محصول و گرانی فوق العاده آن به ماده جایگزینی که با گلوکز سیب زمینی ساخته و تولید می شود روی آورده اند و عجبا که برخی از تولیدکنندگان عسل نیز برای تولید انبوه عسل از همین ماده استفاده می کنند! این وضعیت باعث شده است که گزهای مرغوب و اصیل کمتر تولید شود به هر حال آنچه بدیهی است شهرت اصفهان و خوانسار به تولید گز است و به نظر نمی رسد وقتی حرفه گزسازی از کلانشهری مثل اصفهان به بخشی از آن استان یعنی بلداجی کوچ کرده باشد شهرتش از شهر مبدا بیشتر شود.