نسخه
اعتیاد خوب!
بعد از یک ورزش سنگین وقتی دوش میگیرید و پاهایتان را دراز میکنید، احساس خوشی دارید. این احساس بدون ورزش و با شرایط دیگری به وجود نیامده است و شما ترغیب میشوید روزهای آینده هم این احساس را تجربه کنید.
امیدوارم شما که خواننده این متن هستید چنین تجربهای را داشته باشید، زیرا بعید است فردی در طول زندگی تجربه ورزش و احساس خوش استراحت بعد از آن را نداشته باشد. برای آن که درک درستی از چگونگی ایجاد این حس خوشایند پس از ورزش کردن داشته باشید باید با داستان «اندروفین» آشنا باشید.
اندروفین چیست و چه ارتباطی با ورزش و اعتیاد دارد؟ اندروفین هورمون تسکیندهنده ماست. طی روز و شب، جسم و روح ما مورد آسیبهای متعددی قرار میگیرد و لازم است موادی باشد که بدن را در مقابل این صدمات کمک کند. بعد از هر آسیب ریز یا درشت این هورمون ترشح میشود. وقتی پایتان به جایی میخورد، وقتی مشکل مهمی دارید، وقتی بیمار میشوید و... در همه این حالتها اندروفین ترشح میشود و شما بهتر شرایط سخت راتحمل میکنید.
اعتیاد به مواد مخدر از همین موضوع منشا میگیرد. در واقع بعضیها برای تحمل مشکلات موادی شبیه اندروفین را به بدن خود میرسانند. اشکال این کار چیست؟ وقتی مواد مخدر مصرف میکنید، دردهایتان کنار میرود، فرزندتان برای تهیه لوازم تحصیل نیازمند پول است، ولی شما برایتان مهم نیست چون مواد به شما آرامش داده است. دندانتان پوسیده و چرک کرده است، ولی به دندانپزشک مراجعه نمیکنید، چون با خوردن مخدر دردی ندارید. کودک خردسالتان نیمه شب گریه و زاری میکند، به او هم مقداری مخدر میدهید و راحت میخوابید. اکنون خودتان قضاوت کنید که زندگی بدون درد با اتصال به مخدر چه تبعاتی دارد؟
اکنون آن روی سکه را ببینیم: ورزش، بخصوص انواعی از آن که طولانی، هوازی و آرام است. دویدن، دوچرخهسواری، شنا و کوهنوردی باعث آزاد شدن اندروفینها میشود و شما هم جسمتان را قوی میکنید، هم از دیابت، فشار خون و تنگ شدن رگهایتان پیشگیری کردهاید و هم مخدر درونیتان را برای مقابله ذهنی و جسمی با مشکلات قوی کردهاید. اکنون برای حل مشکل تحصیل فرزندتان، درمان بیماری خود و خانواده انرژی و انگیزه بیشتری دارید و میتوانید آنها را حل کنید. خیلیها به خاطر ترشح مخدر درونی به ورزش معتاد میشوند که به نظرم اعتیاد خوبی است.
دکتر رضا کریمی / فوق تخصص بیماریهای غدد
گفت و گو
