با اینکه نه سر کلاسهای درس روزنامهنگاریاش حاضر بودم و نه افتخار همکاری با او را داشتم، اما دیروز که ایرنا از قول همسر این روزنامهنگار باسابقه از تشدید وخامت حالش خبر داد، باز غمگین شدم. یاد همان روزی افتادم که خبر بیماری استاد را شنیدم. اگر بیشتر روزنامهنگاران جوان این سرزمین شانس حضور در کلاسهای این استاد و روزنامهنگار توانمند را نداشتند، اما بهواسطه خواندن کتابهایش دست به قلم شدند و قلمشان را صیقل دادند؛ کتابهایی چون «روزنامهنگاری نوین»، «مقالهنویسی در مطبوعات»، «روزنامهنگاری تخصصی» و «تخیل در روزنامهنگاری».
حسین قندی که همکارانش به او لقب «استاد تیتر» داده بودند، اسفند 1330 در سبزوار متولد شد. او که دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت بینالملل از آمریکاست، از اوایل دهه 50 وارد حرفه روزنامهنگاری شد. قندی قریب به 40 سال تجربه کار در مطبوعات این سرزمین را داشت و در کارنامهاش همکاری با رسانههای زیادی چون کیهان، ابرار، اخبار، انتخاب و جامجم به چشم میخورد. افزون بر این، قندی سالها در دانشگاه علامه طباطبایی به تربیت دانشجویان رشته علوم ارتباطات این دانشگاه اشتغال داشت و صدها خبرنگار و روزنامهنگار، خود را شاگرد او میدانند.
وقتی خبر بیماری هنرمند یا ورزشکار مشهوری منتشر میشود، هنرمندان و ورزشکاران دیگر از مردم تقاضا میکنند برای سلامت همصنفشان دعا کنند. ما هم از مردم شریف کشورمان درخواست میکنیم برای سلامت استاد تیتر سرزمینشان دعا کنند.
کمیل انتظاری / گروه فرهنگ و هنر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)