صدای آب در زاینده‌رود پیچید

به گزارش ایرنا، زاینده‌رود پنجشنبه شب، نفس‌زنان ده‌ها کیلومتر را طی کرد و با گذر از شهرها و روستاهای مختلف به شهر اصفهان رسید تا نجوای همیشگی خود را در دیدار پل‌های تاریخی از سرگیرد و خوان نعمتش را برای شهروندان اصفهانی و کشاورزان شرق اصفهان بگستراند.

این رود پس از 18 ماه تشنگی و خشکی کامل، سرانجام آبان گذشته و با باز شدن دریچه‌های سد زاینده‌رود سیراب شد و از آن زمان تاکنون که حدود شش ماه می‌گذرد، جریان آب زاینده‌رود با فراز و فرود و کم و کاستی‌هایی روبه‌رو بوده، اما کاملا قطع نشده و اکنون برای سومین بار طی شش ماه اخیر شهر اصفهان شاهد افزایش آب این عرصه طبیعی است.به گفته مسئولان امر در این مرحله، بخشی از ذخیره سد زاینده‌رود به منظور تامین آب کشت پاییزه مزارع کشاورزی شرق اصفهان رها شده است.

اسفندیار امینی، مدیرعامل کانون خبرگان کشاورزی استان اصفهان دراین باره به ایرنا می‌گوید: این اقدام براساس تصمیمات کمیته پنج نفره آب و به منظور آبیاری اراضی کشاورزی شرق اصفهان صورت گرفته است. خشکسالی‌های ادواری در سال‌های اخیر و نابسامانی در مدیریت حوضه زاینده‌رود سبب شده است تا این رودخانه به عنوان بزرگ‌ترین جریان آبی فلات مرکزی ایران، در محدوده پایین دست به رودخانه‌ای فصلی تبدیل و تالاب گاوخونی در منتهی الیه این حوضه آبی نیز با بحران خشکی و کم‌آبی مواجه شود.

در مقابله با این وضع موضوع مدیریت بر این حوضه از سال گذشته در دستور کار دولت و مدیران استان قرار گرفت و مسئولان امور آب و کشاورزی در استان اصفهان در قالب کمیته‌ای پنج نفره بر اساس برآورد بارش‌های جوی و ذخیره آب در سد زاینده‌رود، تصمیم به گشودن بخشی از آب این سد برای تامین آب مزارع زیر کشت محصولات کشاورزی گرفتند. بر این اساس از نیمه دوم سال 93 تا بهار امسال در سه مرحله آب زاینده‌رود بازگشایی شده یا حجم آب آن افزایش یافته است.

آب مورد نیاز زاینده‌رود از سد زاینده‌رود تامین می‌شود و این سد که دارای گنجایشی افزون بر یک میلیارد و 400 میلیون مترمکعب آب است، در سال‌های اخیر شاهد حداکثر ذخیره کمتر از 900 میلیون متر مکعب بوده و میزان ذخیره آب در این سد حتی تا 120 میلیون متر مکعب نیز کاهش یافته است.

زاینده‌رود به عنوان بزرگ‌ترین رودخانه فلات مرکزی ایران از کوه‌های زاگرس مرکزی بویژه زردکوه بختیاری سرچشمه می‌گیرد و در نهایت پس از طی حدود 300 کیلومتر و گذر از قلب شهر اصفهان، به تالاب گاوخونی در منطقه کویری شرق این شهر می‌رسد.

این رود علاوه بر جاذبه‌های طبیعی، گردشگری و زیست محیطی همواره نقشی مهم در کشاورزی و اقتصاد منطقه مرکزی ایران و استان اصفهان داشته و زندگی بسیاری از ساکنان منطقه غرب و شرق اصفهان به جریان این رود وابسته است.

آب رهاسازی شده از سد زاینده‌رود پس از گذر از شهر اصفهان و نوازش پایه‌های ترک خورده سی و سه پل و پل خواجو و نواختن چشم شهروندان اصفهانی، با گذر از این رودخانه به اراضی کشاورزی شرق این شهر در پایین دست اصفهان می‌رسد. رهاسازی آب در بستر زاینده‌رود در استان اصفهان گرچه به نیت آبرسانی به اراضی کشاورزی اصفهان صورت گرفته است، اما بی‌شک تاثیر شگرفی در ایجاد شور و نشاط دوباره و افزایش روحیه شهروندان اصفهانی و جذب گردشگران داخلی و خارجی خواهد داشت؛ زیرا پیش از این و در پی خشکی این رود همیشه جاری، غم و اندوه بر فضای شهر اصفهان سایه انداخته بود و کمتر شهروند اصفهانی را می‌توانستید راضی و خوشحال بیابید.