نیاز مخاطب به آثار انرژی‌بخش

تقریبا همه بر این امر وقوف داریم که تماشای فیلم‌ها و سریال‌هایی که دردها و مسائل آشنا و واقعی را مطرح می‌کند، در صورت روایت و پرداخت درست و دقیق می‌تواند جذاب و تا حدی آموزنده باشد و لذت همذات‌پنداری را در مخاطب ایجاد کند اما با همه اینها، گاهی لازم است یک فیلم یا سریال بتواند به مخاطبانش حال خوب بدهد و انرژی مثبت به آنها منتقل کند و ضمن نمایش دردها و دردسرها، از درمان و آرامش نیز حرف بزند. اصلا گاهی لازم است رسانه یک تصویر معیار از آدم‌هایی که از پس مشکلاتشان برمی‌آیند و حس امید و آرامش را انتقال می‌دهند به مخاطبان خود ارائه کند.

اگر برنامه‌سازان ما بپذیرند که قرار نیست همیشه هر اثری آن هم در رسانه‌ای مانند تلویزیون از دردها و مشکلات بگوید و گرفتاری‌ها، بدبیاری و خطاها و اشتباهات انسان‌ها را به تصویر بکشد، شاید دست به کار شوند و فیلم‌ها و سریال‌هایی پر از امید و انرژی بسازند.

این روزها که سریال «خانه سبز» از شبکه دو به نمایش درمی‌آید، بخوبی می‌توان نقش امیدبخشی در موفقیت این سریال را احساس کرد و البته در عین حال به دنبال پاسخ این پرسش بود که چرا حالا و امروز آثاری از این دست در تلویزیون ساخته نمی‌شود؟ آثاری که تاکید و تمرکزش بر طرح مشکلات و ناهنجاری‌ها نباشد و در عوض راهکارهای فائق آمدن بر مشکلات، شاد بودن، امید داشتن و همدلی و سازندگی را نمایش بدهد. دشواری‌های زندگی امروز در بسیاری موارد قابل مقایسه با دهه 70 و زمان نمایش و پخش سریال «خانه سبز» نیست و ما نیازمند تماشای آثار امیدبخش و سرشار از انرژی مثبت هستیم که زبانش امروزی‌تر و به روزگار خودمان نزدیک‌تر و شبیه‌تر باشد.

آذر مهاجر ‌/‌ گروه رادیو و تلویزیون