ناموران نابخشوده مستطیل سبز

به طور طبیعی بازیکنان رئال مادرید باید حتی فکر پوشیدن پیراهن بارسلونا را از سرشان بیرون کنند اما لوئیز انریکه ، هافبک رئال مادرید پس از 5 سال زندگی در برنابئو ، سال 96 به نیوکمپ رفت و اتفاقا یکی از بهترین بازیکنان تیم کاتالانی شد. 8 سال پیش از انریکه ، برند شوستر آلمانی هم همین کار پر سروصدا را انجام داده بود. در سالهای دور هم آلفردو دی استفانو ، موضوع اختلاف بارسلونا و رئال مادرید بود. انتقال او را مادر تمام انتقالات پر سروصدای تاریخ می دانند؛ انتقالی که حتی پای دولتمردان سیاسی را هم به وسط کشاند. هر دو باشگاه خواهان آلفردو دی استفانو بودند که در تیم کلمبیایی میلوناریوس توپ می زد. در نهایت فدراسیون فوتبال اسپانیا رای بر شراکت 2 باشگاه برای خرید استفانو داد! پس از تمام این ماجراها ، بارسلونا کنار کشید و دی استفانو از سال 1953 بازیکن رئال مادرید شد. بزرگترین مقاومت در مورد بازگشت یک بازیکن به ورزشگاه به رئال ، بارسلونا مربوط می شود. در نوامبر سال 2002 هواداران بارسلونا که از لوئیس فیگو به دلیل رها کردن بارسا و رفتن به رئال کینه به دل گرفته بودند ، زمان زدن ضربات کرنر هر چه در دست داشتند (از تلفن همراه گرفته تا کله خوک) به سمت هافبک پرتغالی پرتاب کردند.

باجو در مرکز توجه

انتقال 8 میلیون پوندی و رکوردشکن روبرتو باجو از فیورنتینا به یوونتوس پیش از جام جهانی 1990 باعث درگیری و آشوب در شهر فلورانس شد. دوستداران بنفشها مخالفت خود را به شدیدترین شکل ممکن ابراز کردند و پس از این ماجرا ، دشمنی 2 باشگاه آغاز شد.

اچه بریای مساله ساز

خوز با اچه بریا ، بازیکن جوان اسپانیایی که در جام جهانی جوانان سال 1995 در قطر خوش درخشیده بود ، تا چند ماه موضوع بحث 2 باشگاه باسکی رئال سوسیداد و اتلتیک بیلبائو شد ولی در نهایت اتلتیک بیلبائو را انتخاب کرد.

منفور وست فالن

رقابت شدید شالکه و بروسیا دورتموند ، 2 تیم منطقه رود آلمان هم به بزرگی تیمهای یاد شده است. برای هواداران این 2 باشگاه ، یک بازیکن یا یار آنهاست یا یار دشمن آنها. 5 سال پیش زمانی که آندریاس مولر ، هافبک تهاجمی دورتموند تصمیم گرفت پیراهن زرد این تیم را با پیراهن آبی شالکه عوض کند ، خیلی ها متعجب شدند. در نهایت ، مولر هدف اصلی هوکنندگان دورتموندی شد. با این حال شالکه حتی با وجود اندی مولر فقط نایب قهرمان بوندس لیگا در فصل 2000 - 2001 شد.

ژائو پینتو ، دردسر لیسبون

ژائو پینتو هم از آن دست بازیکنان پر سروصداست. وی 8 سال در عمق رنگ قرمز باشگاه بنفیکا لیسبون زندگی کرد اما در تابستان سال 2000 با یک قرارداد آزاد به رقیب همشهری ، اسپورتینگ پیوست . باشگاه بنفیکا توضیح داد که ژائو پینتوی ملی پوش ، لیاقت گرفتن سالی 1.5 میلیون پوند حقوق را نداشته است اما حقیقت این بود که یوپ هینکس ، مربی بنفیکا، او را نخواسته بود. در پی این انتقال ، هواداران سرسخت بنفیکا علیه اقدام باشگاه مورد علاقه شان تظاهرات کردند و در این ماجرا وزیر ورزش پرتغال هم از ژائو پینتو خواست به هواداران بنفیکا دلداری بدهد.

ماجرای آلپای

آلپای اوزالان که اکنون به واسطه خشونت وافر خبرساز است در سالهای جوانی به دلیل ترک بشیکتاش و رفتن به فنرباغچه ، دیگر تیم شهر استانبول در مرکز توجه بود. هواداران بشیکتاش که تا پیش از سال 1999 او را حمایت می کردند ، کینه او را به دل گرفتند و برایش مشکل ساز شدند.

سقوط منچستر یونایتد

سال 1973 دنیس لو ، مهاجم گلزن و محبوب منچستریونایتد راهی منچسترسیتی شد و از آن بدتر این که او در اولدترافورد به تیم سابقش گل زد و موجب سقوط منچستر یونایتد از دسته اول به دسته دوم شد. این اتفاقات در فصل 73 - 74 افتاد که به فصل سیاه یونایتد معروف است.

آخرین نمونه

آنتونیس نیکوپولیدیس ، دروازه بان ملی پوش تیم پاناتینایکوس که به نیمه سبز آتن تعلق داشت ، یکی از آخرین بازیکنانی است که راه رقیب همشهری را پیش گرفت. وی پس از قهرمانی یونان در یورو 2004 به نیمه قرمز شهر ، یعنی المپیاکوس ملحق شد.

مترجم: مزدک میرزایی