همچنین تکمیل درمانهای جدید، تعداد ویروسها را کمتر میکند که این اتفاق باعث میشود هم فرد زندگی بهتری داشته باشد و هم احتمال کمتری وجود دارد که ویروس را به همسر و فرزندانش منتقل کند. یعنی درمانهای جدید، حتی میزان سرایت بیماری را هم کاهش داده است.
جدای از اینکه لازم است بسیاری از بیماران مبتلا به ایدز، فرآیند درمان را پیگیری کنند، توانمندسازی این افراد نیز بسیار حائز اهمیت است. در همین خصوص، یکی از برنامههای مجموعه سازمان ملل که هماکنون با همکاری وزارت بهداشت انجام میشود، تاسیس «باشگاه مثبت» برای توانمند کردن بیماران و خانوادههایشان است. یعنی تاسیس پایگاههای اجتماعی با همکاری سازمانهای مردم نهاد که این بیماران را با فعالیتهایی مثل حرفه آموزی، ایجاد اشتغال و حمایتهای اجتماعی کمک کند. الان 19 باشگاه مثبت با همکاری وزارت بهداشت تاسیس شده و حدود 23 مرکز هم سازمان بهزیستی ایجاد کرده که کارشان حمایت اجتماعی از بیماران است.
مهار ایدز نیز به یک کار بینبخشی نیاز دارد و فقط در حیطه مسئولیتهای وزارت بهداشت نیست. مثلا چند سال قبل، شیب صعودی ابتلا به اچآیوی از طریق تزریق سرنگ شکسته شد. البته نه به این معنی که از بین رفت، بلکه تعداد مبتلایان جدید ایدز از این طریق کمتر شد که این موضوع هم در نتیجه فعالیت و همکاری سازمان زندانها در ایران اتفاق افتاد.
آموزش و پرورش، صدا و سیما، هلال احمر، بهزیستی، وزارت بهداشت، سازمان زندانها و بسیاری از نهادهای دیگر باید دست به دست هم دهند تا اپیدمی را کنترل کنند.
مجموعه ملل متحد نیز در این راستا وظیفه دارد؛ مثلا سال گذشته، سازمان ملل بیش از یک میلیون دلار بودجه برای جلوگیری از انتقال ایدز از مادر به کودک به ایران اختصاص داد، همچنین صندوق جهانی هم بیش از 50 میلیون دلار در ده سال گذشته کمک کرده است. اما با وجود همه این کمکها، واقعیت این است که کنترل ایدز در ایران به همکاری و هماهنگی بین سازمانهای مختلف نیاز دارد و در غیر این صورت نمیتوانیم به همه اهدافمان برسیم.
دکتر فرداد درودی / مدیر کشوری سازمان ملل در زمینه ایدز
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)