4 ساعت وقتکشی
ما دیروز همه چیز را دوره کردیم. تئاتر را از 110 سال پیش و نخستین روزنامهای که برایش منتشر شده بود، مرور کردیم. به وظایف تئاتر در جامعه پرداختیم و فواید آن را در جوامع بشری بررسی کردیم. البته ما فقط شنونده بودیم. هر وقت هم خواستیم حرف بزنیم به سکوت دعوتمان کردند. حدود 50 دقیقه فقط و فقط شنیدیم، آنقدر که تصور میکردیم یا ما اشتباه آمدهایم یا به ما اطلاعات اشتباه دادهاند. ما آمده بودیم نشست خبری، اما با یک همایش تئاتری با سخنرانی متکلم وحده آقای صالح پور مواجه شدیم.
صحبتهای اردشیر صالحپور، سرپرست مرکز هنرهای نمایشی و دبیر سیوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر هیچ شباهتی به صحبتهای یک مدیر در نشست خبری نداشت. او تمام مدت از تاریخچه تئاتر حرف زد و سعی بسیار کرد که از امروز تئاتر چیزی نگوید تا فرصت چندانی برای پرسش و پاسخ خبرنگاران باقی نگذارد. هرچند این موضوع با واکنش خبرنگاران روبهرو و جلسه طولانی شد، اما باز هم جواب شفاف و روشنی به هیچ پرسشی داده نشد.
میتوان گفت پرسشهای اساسی پشت همهمهها گم شد، خبرنگاران پرسشهایشان را تکرار کردند و صالحپور هم حاشیهرفتنهایش را. در اینکه بسیاری از مسائل و مشکلات ریشه در گذشتهها دارد و پاسخگویی به آنها بر گردن دبیر کنونی نیست، شکی نداریم، اما این دبیر کنونی سرپرست مرکز هنرهای نمایشی هم هست و جا دارد به پرسشهای خبرنگاران شفاف پاسخ دهد، نه اینکه در برابر آنها 4 ساعت تمام مخالفت کند و اعتراضها و انتقادهایشان را نادیده بگیرد.
بخشی از انتقادها که برخوردهای دور از انتظار صالحپور را در بر داشت، ماجرای پوستر این دوره از جشنواره بود. پوستری که هر بیننده عادی که چندان نسبتی با هنر و کار هنری نداشته باشد هم با یک نگاه متوجه خواهد شد در شان یک رویداد هنری معمولی هم نیست چه رسد به جشنواره بینالمللی تئاتر فجر که بزرگترین رویداد تئاتری کشورمان محسوب میشود.
آقای صالحپور عزیز که به گفته خود عمر حضورتان در تئاتر 33 سال و سابقه کاریتان به اندازه عمر تئاتر فجر است، آیا بهتر نبود به جای دفاع بیمورد از پوستر این جشنواره، بپذیرید در تائید آن دچار اشتباه شدهاید؟ آیا بهتر نبود به این واقعیت اعتراف میکردید که خودتان هم بهتر از همه میدانید این پوستر در شان جشنواره تئاتر فجر نیست؟
گلایه کردید که این پوستر به جای نقد، مسخره شده است. درست میگویید، اما اجازه دهید صریح و بیپرده بگویم؛ چطور چنین پوستری را تائید کردهاید؟ شما با انتشار و رونمایی این پوستر نه فقط اهالی تئاتر بلکه مردم را به تمسخر گرفتهاید و در ازای چنین رفتاری چه توقعی از آنها دارید؟ آیا توقع دارید از شما تشکر کنند؟ و اینکه گفته میشود از شما خواستهاند این پوستر را معرفی و رونمایی نکنید، اما این کار را با تاکید فراوان انجام دادهاید. وقتی شما به نظر کارشناسان عرصه گرافیک توجه نمیکنید باید منتظر واکنشها هم باشید.
گفتید دو جدول برای جشنواره طراحی کردهاید و منتظر هماهنگی نهایی با شهرداری برای استفاده از سالنهای پردیس خاوران هستید.
آیا در تمام مدت حضورتان در جشنواره فرصتی برای این هماهنگیها نداشتهاید؟ آنقدر سرتان شلوغ بوده که هنوز معلوم نیست گروههای تئاتری باید در کدام سالن اجرا داشته باشند و باید منتظر باشند ببینند این میشود یا آن؟!
و اینکه کلیگوییها چه دردی را از شما، ما و تئاتر دوا میکند؟ آیا بهتر نبود با رسانهها شفاف حرف میزدید؟
زینب مرتضاییفرد - گروه فرهنگ و هنر
گفت و گو
