یک تیر و چند نشان

در پس پخش چنین میان‌برنامه جذابی چندین هدف نهفته است؛ اول آموزش غیرمستقیم مخاطب و دانش‌افزایی او، دوم غنا بخشیدن به برنامه‌های شبکه و بالابردن سطح کیفی آن و سوم پر کردن آنتن. امتیاز دیگر این میان‌برنامه مرتبط بودن موضوعش با سیاست‌ها، راهبردها و اهداف شبکه پخش‌کننده‌اش است. اغلب برنامه‌های شبکه آموزش مانوس و مالوف است به هنر و شاخه‌هایش؛ از موسیقی و ادبیات گرفته تا نمایش و تجسمی. میا‌ن‌برنامه مذکور هم بر مدار ادبیات می‌چرخد و معرفی می‌کند بزرگان و نام‌آوران این عرصه را.

این روزها دیگر قاطبه مردم می‌دانند که شبکه سه ورزش‌محور است و در شبکه دو خانواده حرف اول را می‌زند، شبکه چهار شبکه فرهیختگان است و شبکه مستند هم که از اسمش پیداست راه به کجا می‌برد. شبکه‌های تلویزیونی دسته‌بندی و برای هر یک اولویت‌هایی منظور شده است. چه خوب است میان برنامه‌هایی که در هر یک از این شبکه‌ها تولید و پخش می‌شود به نوعی خط و ربط داشته باشد با اهداف و سیاست‌های کلی آن شبکه، مانند آنچه هر شب در فاصله برنامه‌های «رادیو‌هفت» و «سفید» شبکه آموزش می‌گذرد. این که همه شبکه‌ها در لابه‌لای برنامه‌های خود فقط موسیقی پخش کنند و سرود و ترانه، نوعی تکرار مکررات است و مایه دلزدگی و ملالت بیننده حتی. مراد انکار اثرات مثبت و غیرقابل انکار موسیقی و نوا بر روح و جان آدمی هم نیست، آن به جای خودش و آموزش هم به‌جای خود. مثلا میان‌برنامه‌ای که بتازگی در میان برنامه‌های اکثر شبکه‌های تلویزیونی پخش می‌شود درباره مذمت نمک و هشدار نسبت به مصرف بی‌رویه آن در جامعه، علاوه بر جذابیت‌های بصری و ساختار خلاقانه، حاوی پیام‌های سلامت‌آور هم هست و دیگر چه از این بهتر؛ با یک تیر چند نشان زدن.میان‌برنامه‌های تلویزیونی علاوه بر سرگرم کردن مخاطب باید رسالت دیگری را نیز برای خود متصور باشند؛ آموزش و ارتقای سواد مخاطب و چه بهتر که این مهم، هم راستا و در جهت سیاست‌های از پیش تعریف و تعیین‌شده برای هر شبکه باشد.

و یک پیشنهاد برای سازندگان میان‌برنامه جذاب شبکه آموزش؛ لطفا نویسندگان داخلی را هم از قلم نیندازید. نسل جدید باید آشنا شود با مفاخر ادبی کشورمان در دوران معاصر و ماضی.

محسن محمدی/ گروه رادیو و تلویزیون