قیمت میلیاردی و انتظارات میلیونی

انگار خواب هواداران پرسپولیس و استقلال در حال تعبیر است و اگر بازهم خیلی خوشبین نباشیم دست کم می‌توان گفت مسئولان ورزش و اقتصاد کشور پس از ده سال وعده و وعید یک قدم جدی به سمت خصوصی شدن این دو باشگاه برداشتند تا یکی از رویاهای مشترک هواداران پرسپولیس کم‌کم به واقعیت تبدیل شود. دو باشگاه و به عبارتی تیم پرطرفدار و محبوبی که به ندرت به آرامش مد نظر هوادارانشان رسیده‌اند.

دخل و خرج بی حساب و کتاب، مدیریت‌های فرد محور، دخالت‌های غیر‌تخصصی مسئولان ورزش، سلیقه محوری، انباشت بدهی‌های میلیاردی و چندین چند مشکل عمده دیگر که هواداران دو تیم کمی تا قسمتی در جریان آن هستند، اکثرا ریشه در مدیریت دولتی دارد. مدیریتی که یکی از روسای اسبق سازمان تربیت بدنی تعبیر بدترین نوع اعتیاد مدیریتی را برای آن به کار می‌برد و امروز به نظر می‌رسد شمارش معکوس برای درمان این اعتیاد فرا رسیده است.

تا اینجای کار اقدامی که دولتمردان حوزه ورزش و اقتصاد انجام داده‌اند، شکستن برخی ذهنیت‌ها مبنی بر نبود اراده برای خصوصی شدن این دوباشگاه بود، اما همان طور که عنوان شد قیمت‌گذاری 290 میلیاردی برای این باشگاه‌ها، قدم اول محسوب می‌شود و قطعا اراده سیاسی جدی و هماهنگی بخش‌های مختلفی چون دولت، مجلس و حتی نیروهای مسح برای به ثمر نشستن این مهم، ضروری است. بخش خصوصی که برای شعار دادن و کسب شهرت زودگذر پا پیش نخواهد گذاشت و به امید بهره‌مندی مالی در صف خریداران قرار خواهد گرفت. بنابراین آنجا که لازم است برای درآمدزایی نیاز به قانون‌گذاری باشد همراهی مجلس ضروری است، برای حضور سربازان در این دوباشگاه انتظار چاره‌اندیشی بنیادین از نیروهای مسلح می‌رود و از دولت نیز بسان الگوی دولت ترکیه حمایت‌های لازم را از خریداران با اعطای وام‌های کم‌بهره بلندمدت انتظار می‌رود که اینها ضروری است تا این دو باشگاه به جرم خصوصی شدن به سرنوشت دیگر باشگاه‌های خصوصی فوتبال کشور مثل شموشک، استقلال اهواز و ... دچار نشوند.

هرچند داشته‌های مالی استقلال و پرسپولیس به دو ورزشگاه تمرینی درفشی‌فر و برند آنها خلاصه می‌شود، اما جای خوشحالی است که این برند که حدود 300 میلیارد تومان ارزشگذاری شده، گویای ارزش معنوی (‌هواداران میلیونی) است و نباید تلخکامی میلیونی را رقم زد.

امید توفیقی ‌‌/‌‌ گروه ورزش