در جستجوی آب

اگر امروز به ساتخیرا سفر کنید، تنها چیزی که می‌بینید زمین‌های خشک است. نمک باعث شده که هیچ سبزی در آنجا نبینید، تمام درختان در حال از بین رفتن هستند.

کد خبر: ۷۵۷۴۵۶

از آن گذشته زندگی مردم به طور کامل تغییر کرده، زیرا هیچ آبی برای آشامیدن وجود ندارد و تمام آب‌ها شور است

بنگلادش کشوری است که با رودخانه ها و آب‌های فراوانش شناخته می‌شود. مردم نقاط مختلف دنیا معمولا زمانی عکس‌ها و تصاویری از کشور ما در رسانه‌‌ها می‌بینند که سیل آمده باشد و تمام زندگی ما زیر آب قرار بگیرد. با این حال در منطقه ساتخیرا در جنوب غربی کشور، مردم هر روز در تلاش هستند تا آب قابل آشامیدن پیدا کنند.

اولین بار سال 2009 بود که به ساتخیرا رفتم و آن زمانی بود که مسئولان پریکس پیکتت (جایزه سالانه بهترین عکاسی) از من خواستند عکس‌هایی از این منطقه با موضوع آب بگیرم. از حدود 20 سال پیش مردم این منطقه با آوردن آب دریا به این جزیره، شکار میگو را آغاز کردند. این یک تجارت سودآور بود و به سرعت به صنعت اصلی این منطقه تبدیل شد، اما هیچ فردی فکر نمی‌کرد که آب شور دریا می‌تواند تاثیر زیادی روی مردم و زمین‌های ساتخیرا داشته باشد. اگر امروز به ساتخیرا سفر کنید، تنها چیزی که می‌بینید زمین‌های خشک است. نمک منطقه باعث تغییرات آب و هوایی نیز شده و این به این معناست که هیچ سبزی در آنجا نمی‌بینید و تمام درختان در حال از بین رفتن هستند. زندگی مردم به طور کامل تغییر کرده، زیرا هیچ آبی برای آشامیدن وجود ندارد و تمام آب‌ها شور است.

زمانی که به ساتخیرا رسیدم، دقیقا نمی‌دانستم چگونه باید این وضع را در تصاویر و عکس‌هایم نشان دهم. من تمام منطقه را با موتورم می‌گشتم و کم‌کم متوجه شدم تاثیرات آب شور بر مردم و منطقه بسیار زیاد است. من زمانی را با افرادی گذراندم که در این منطقه زندگی یا کار می‌کردند و تلاش می‌کردم دلایل این وضع و تاثیراتش را بیشتر بشناسم.

در این عکس، شما شاجان سیراژ و دو برادرش را می‌بینید. آنها در حال هل دادن قایق‌ها در باتلاق بودند؛ آنها باید برای رسیدن به روستایشان که سه ساعت با اینجا فاصله داشت، از همین مسیر عبور کنند. آنها باید تمام این مسیر را طی می‌کردند تا برای دیگر اعضای خانواده خود آب آشامیدنی جمع کنند. این عکس زیبایی است. اما اگر به داستان پشت پرده آن پی ببرید، می‌بینید که بسیار دردناک است. آنها باید به سختی کار کنند تا آب سالم به دست آورند و در واقع نمی‌توانند یک شغل معمولی داشته باشند.

برخی مردم همچون کشاورزان مجبور شدند حرفه خود را به دلیل خشک شدن زمین‌ها به طور کل تغییر دهند. برخی دیگر به شهرهای بزرگ‌تر رفتند تا به عنوان کارگر مشغول کار شوند. برخی هم برای کار به جنگ رفتند که خطرات فراوانی به همراه دارد؛ بسیاری از همین افراد در حمله ببرها کشته شدند.وقتی قرار شد به ساتخیرا بروم، تصور می‌کردم سفر من به این منطقه در نهایت حدود 20 روز طول بکشد. حال نزدیک سه سال است که روی این طرح کار می‌کنم و اطلاعات زیادی در مورد مردمی به دست آورده‌ام که زندگی‌شان به دلیل این پدیده تغییر کرده است. این یک داستان ناراحت‌کننده است: در حالی که شما در تمام اطراف خود آب می‌بینید، اما حتی یک قطره هم برای آشامیدن وجود ندارد.