فقط جوانمردی می‌ماند و بس

در ورزش ما هرجا صحبت از این خوبی‌ها می‌شود همزمان مصداق روشنی به نام آقا تختی از ذهن می‌گذرد و طبیعی است که بر مزار این اسطوره حرف اول و آخر، جوانمردی باشد.

مثل دیروز که در چهل و هفتمین سالگرد درگذشت جهان پهلون همه آنهایی که ابن بابویه آمده بودند و یا خبر این مراسم را می‌شنیدند از خوبی‌های تختی گفتند و این‌که هیچ وقت نباید از این خوبی‌ها گذشت.

منهای اغراق‌هایی که بعضی وقت‌ها درباره تختی می‌شود باید پذیرفت بخشی از ماندگاری تختی به دلیل همین سینه به سینه منتقل شدن اتفاقات زندگی اوست. اما در کنار شنیدن این خاطره‌ها باید با دست گذاشتن روی منش‌های تختی وار، در جهت اشاعه هرچه بیشتر این ارزش‌ها و رفتارها اقدام کرد و همه ورزشکاران را به این سو تشویق کرد، چرا تختی هم مثل ما بود و از جنس ورزش.

برخلاف برخی که دوست دارند با سیاه نمایی همه جای ورزش و بویژه فوتبال را سراسر حاشیه کاذب و گاه پلید نشان دهند باید واقعیات را گفت ؛ امروز هم کم نیستند قهرمانان و فوتبالیست‌هایی که هرجا صحبت از انساندوستی می‌شود چه ناگزیر به صورت علنی و چه در خفا دست نیازمندان را می‌گیرند. در باب مسائل ملی اگر اسطوره‌ای مثل جهان پهلوان هیچ گاه برای تیم ملی کشورش حاشیه‌ساز نشد و عامل تخریب روحیه هم تیمی‌هایش نبود و حتی روزی که او را به یک وزن بالاتر می‌فرستند با علم به این‌که نمی‌تواند مدالی کسب کند بازهم دم بر نمی‌آورد، امروز هم هستند اسطوره‌هایی که این منش را دنبال می‌کنند.

در آستانه جام ملت‌های آسیا بی‌انصافی است که از نامه‌نگاری و به عبارتی بیانیه‌های علی دایی و جواد نکونام کاپیتان اسبق و کنونی تیم ملی بگذریم. نامه‌هایی که نه تنها بویی از ریا و منافع و رکوردهای شخصی نداشت چون با هدف حمایت و ایجاد آرامش از تیم ملی به امید موفقیت این تیم انجام شد، خیلی هم به دل نشست و می‌توان گفت خود اقدامی تختی وار بود. باید آموخت و عمل کرد که هرجا و در هر حوزه‌ای چه ورزش و چه غیر ورزش پای منافع ملی به میان می‌آید چشم بر رکوردها، عناوین و منافع شخصی برای موفقیت یک ملت بست تا اگر سی، چهل یا هر چند سال دیگر از تو یا از تیم ملی کشورت گفتند، بگویند فلانی در آن مقطع نقش خوبی ایفا کرد....

امید توفیقی / گروه ورزش