سرمربی پرتغالی تیم ملی فوتبال که میخواهد با سربازانش در این تیم برای رسیدن به قهرمانی و شکستن طلسمی سی و نه ساله بکوشد، در بازی دوستانه با عراق در فاصله یک هفته به اولین مسابقه رسمیاش در این رقابتها با بحرین، نه تنها مشت خود را برای مدعیان رو نکرد، بلکه با میدان دادن به ذخیرههای خود در این میدان نشان داد که تیمش از سرمایههای انسانی بالقوهای برخوردار است که میتوانند با جسارت و دوندگی بی امان خود، هر حریفی را خلع سلاح کرده و فوتبال ایران را به افتخاری رهنمون سازند که سالها برای آن دندان به جگر گذاشته است.
هر چند کی روش تیمش را با کمترین بازی تدارکاتی مهیای این دوره از رقابتهای جام ملتها در سرزمین کانگوروها کرده است، اما آنچه در بازی با عراق به چشم آمد نشان از آن داشت که سرمربی پرتغالی بخوبی توانسته است افکار تاکتیکی خود را در تمرینات بر بازیکنان دیکته کند.
دوندگی بیامان در زمین و تحتفشار قرار دادن بازیکنان صاحب توپ حریف در راستای بر هم زدن اهداف تیمی آنها، نکتهای است که کیروش اجرای آن را بخوبی مورد توجه قرار داده تا با شروع دفاع تیمی از زمین حریفان، این فرصت برای مدافعان تیم ایران فراهم آید که چینش قابل قبولی در زمین به خود گرفته و اسیر ضد حملات نشوند.
سردار آزمون جوان که تک گل پیروزی بخش تیم ایران را برابر عراق با فرار دیدنی خود از میانه زمین به ثمر رساند، در کارهای دفاعی نیز روز موفقی را پشت سر گذاشت تا با جنگندگی مثال زدنیاش، نویدگر روزهای پر فروغی برای خود باشد.
هر چند خلأ یک هافبک طراح و بازیساز در تیم اصلی وذخیره ایران محسوس است، اما در بازی با عراق همه بازیکنان ذخیره تیم ملی نمره قبولی گرفتند و نشان دادند که دست کارلوس کیروش روی نیمکت بسته نیست.
علیرضا بیرانوند سنگربان بلند بالای تیم ملی با اینکه نخستین بازی خود را تجربه میکرد در خروجها و بویژه روی سانترهای ارسالی مطمئن ظاهر شد تا نشان دهد که میتواند ذخیرهای مطمئن برای حقیقی به حساب آید. مرتضی پورعلیگنجی ورامین رضائیان نیز در دفاع مطمئن و با صلابت ظاهر شدند تا مرد پرتغالی با توجه به در اختیار داشتن سیدجلال حسینی، مهرداد پولادی و هاشم بیکزاده، خیالش از بابت دفاع تیمی راحت باشد.
در خط میانی نیز وریا غفوری، سروش رفیعی، امید ابراهیمی و وحید امیری در انجام وظایف محوله بخوبی ایفای نقش کردند تا سرمربی پرتغالی تیم ملی اهداف تاکتیکی خود را از انجام بازی دوستانه با عراق محقق شده ببیند. اضافه شدن بازیکنان با تجربهای چون اشکان دژاگه، آندوتیموریان، علیرضا جهانبخش، جواد نکونام و رضا قوچاننژاد و آمادگی وعزم آنها در کنار دوندگی و انگیزههای جوانان، حکایت از آن دارد که اگر تیم ملی دچار اتفاقات ناخواستهای نشود میتوان به چهارمین قهرمانی ایران در جام ملتها بهدنبال سه قهرمانی متوالی در سالهای 1968، 1972 و 1976 دل بست.
حجتاله اکبرآبادی / جامجم
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)