این روحانی با حضور در برنامه هفت که جمعه شب برگزار شد، در پاسخ به نبود ارتباط میان سینما و سینماگران ایرانی گفت: سینما به روحانیت نزدیک نشده و دست نداده و ارتباط خوبی هم برقرار نکرده است؛ در واقع سینماگر وسط چهارراه زندگی ایستاده و با همه صنوف لزوما باید ارتباط برقرار کند.
پناهیان با بیان اینکه سینما برای دین بیشتر از سخنرانی به درد میخورد، ادامه داد: همان طور که پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند با رفتارتان مردم را دعوت کنید، سینما نیز محل نمایش این رفتار است. ما اساسا سینما را دینی میبینیم هر چند که اکثریت فیلمهایی که در تاریخ سینما بوده است در اختیار دین نباشد، ولی به نظر میرسد بیشتر فیلمهایی که در آینده اتفاق میافتد، دینی باشد.
این روحانی با رد صحبتهای غربی دانستن سینما به دلیل تکنولوژی غربیاش، گفت: قبل از اینکه سینما محصول تکنولوژی غربی باشد، محصول عقل و نیاز بشر است و درصدد است پرده را از مقابل چشمان خود بردارد و جهانی را نگاه کند که به آن دسترسی ندارد. پس ذات سینما میتواند دینی باشد و بسیار به دین خدمت کند و خاصه روحانیون نیز از سینما همین انتظار را دارند.
او با بیان اینکه انتظار روحانیون از سینما بسیار زیاد است و شاید یکی از دلایل فاصله همین باشد، گفت: در یک فیلم سینمایی و سریال انتظار میرود حقایق و واقعیتهایی گفته شود که مسیر تکاملی بشر را سرعت بخشد و سینما را بدون استفاده از مسجد، منبر، شمایل و ادبیات دینی در خدمت حیات بشر قرار دهد. سینما خیلی میتواند به تعالی بشر کمک کند.
پناهیان ادامه داد: سالهاست که در دانشکده هنر گفتوگو میکنیم که گاه درست یا غلط منتقل شده است. چرا که سروصداهای ژورنالیستی سینما اجازه گفتوگوی عالمان دینی و سینماگران را نمیدهد.
این عالم دینی با بیان اینکه کارگردانی از مشاغل برجستهای و شأنیتی دارد، گفت: به سینماگران ایرانی احترام میگذارم، اما سینمای ایران از بحث جامعه عقب مانده است. اگر سینمای ما دفاع مقدس را خوب انعکاس داده بود، جریان تکفیری برای جهانیان جا نمیافتاد که با الله اکبر سر میبرند. ما شهادت را معرفی نکردیم. در واقع سینما از واقعیتهای جامعه نه حقایقی که در پی آن است، عقب مانده است.