حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حاشیه خبر
فدراسیونهای بیفردا
«ببینیم چی میشه» و «هیچی معلوم نیست». این روزها ورد زبان همه اعضای خانواده فدراسیونهای ورزشی است که با سرپرست اداره میشوند و رئیس خود را نمیشناسند، شرایطی که اگر کسی آن را درک نکند، 13 فدراسیون بلاتکلیف در دو سال گذشته و در راس آنها فدراسیون کشتی و کمیته ملی المپیک به خوبی آن را درک میکنند که چگونه بیشتر کارها روی زمین میماند.
وزارت ورزش و جوانان دولت یازدهم بخوبی در ماههای ابتدایی فعالیت خود کمر همت بست تا 13 فدراسیون و از همه مهمتر کمیته ملی المپیک را از شرایط بلاتکلیف مدیریتی خارج کند و در این راه چشم بر همه دستاندازی و آییننامههای برخی مسئولان سابق کمیته ملی المپیک بست تا دغدغه اصلی جامعه ورزش یعنی بلاتکلیفی مدیریتی کمیته ملی المپیک را ـ صرفنظر از نتایج انتخابات آن ـ پایان دهد و بتدریج در حالی که دوره چهارساله ریاست فدراسیونهای مختلف نیز به پایان میرسید و این شد که بیاغراق عمده انرژی معاونت ورزش قهرمانی و حرفهای وزارت ورزش صرف همین انتخابات شده است. در این میان هنوز هستند فدراسیونهایی که با سرپرست اداره میشود و تکلیف خود را نمیداند. فدراسیونهایی مثل هندبال، اسکی و پزشکی ورزشی که هریک به نوبه خود جامعه هدف مشخص و بعضا گستردهای دارند. فدراسیون اسکی که بیش از یک سال است با سرپرست اداره میشود در حالی هنوز زمان برگزاری مجمع انتخابات آن مشخص نشده که کافی است به این نکته توجه کنیم که در فصل سرما به سر میبریم و متولی ورزشهای زمستانی بلاتکلیف است. تیم ملی هندبال در آستانه رقابتهای جهانی است، تیمی که پشتوانه آن یعنی مدیریت فدراسیون بلاتکلیف است! از طرفی فدراسیون پزشکی ورزشی بهعنوان متولی سلامت مجموعه ورزش کشور و بازوی اجرایی ستاد ملی مبارزه با دوپینگ(نادو) از اواخر مردادماه و مقارن پایان دوره قانونی رئیس فدراسیون بلاتکلیف و با وجود معرفی سرپرست برای این فدراسیون همچنان خبری از زمان برگزاری مجمع آن نیست.
این روزها و ماهها در حالی برنامه این فدراسیونها عملا معلق مانده و همه چیز به جملاتی چون: «هیچی معلوم نیست» و «ببینیم چی میشه» ختم میشود، که مگر از رقابتهای جهانی یک رشته و بحث درمان و مبارزه با دوپینگ میتوان بسادگی گذشت که این فدراسیونها این گونه بلاتکلیف ماندهاند؟
مهیار آذر / جامجم
گفت و گو
